Van Gaal maakt knieval voor de mythe Cruijff

De opgekropte spanning van de afgelopen weken vloeide uit het lichaam van Louis van Gaal nadat Barcelona in het duel met Tenerife eindelijk weer een overwinning met klinkende cijfers (4-1) had geboekt. Een week van vernederingen voor Van Gaal, inclusief een symbolische spelersopstand en vernietigende commentaren in de sportpers, vond zijn catharsis in de wedstrijd tegen Tenerife.

Na een aantal pijnlijke nederlagen stond de positie van Van Gaal meer dan ooit onder druk. Voor de aanvang van de wedstrijd liet een deel van de aanhang op een spandoek al weten hun trainer meer dan zat te zijn. `Van Gaal ga met kerst naar huis', luidde de wens van een supporter. En daarmee werd geen welverdiend kerstreces in Van Gaals villa in Sitges bedoeld.

Ondanks een goal van Cocu was de stemming in Nou Camp was aanvankelijk grimmig en de stilte werd zelfs verpletterend, toen de Nederlandse spits Makaay in de laatste minuut van de eerste helft de gelijkmaker voor Tenerife scoorde: 1-1. Onder oorverdovende fluitconcerten zochten de spelers een goed heenkomen in de kleedkamer. Pas in de tweede helft hervond Barcelona zich.

De zege op Tenerife had therapeutische waarde voor Barcelona. Niettemin zingt in Nou Camp de vraag rond of Van Gaal de wonden die afgelopen week zijn geslagen, weet te overleven. Zonder al te veel scrupules werden in de Spaanse media alvast de potentiele opvolgers van Van Gaal opgevoerd. Ronald Koeman bijvoorbeeld, die nu nog vanaf de eretribune, op veilige afstand van de hoofdtrainer, via een zaktelefoontje helpt om de zaken op het veld in de gaten te houden. Van Gaal: “Koeman heeft daar boven een goed overzicht en helpt bij de bevestiging of verbetering van mijn gedachten. Daar is hij voor aangetrokken.'

De verklaring voor de onvoorwaardelijke steun van de almachtige voorzitter Nunez aan zijn trainer werd vooral gezocht in het prijskaartje dat om een mogelijk ontslag zou hangen: 800 miljoen peseta's, bijna elf miljoen gulden, netto in handen van meneer Van Gaal, zo publiceerde het Catalaanse sportblad El Mundo Deportivo. Nunez, wiens schraapzucht legendarische proporties kent, moet er 's nachts van wakker liggen, zo luiden de analyses.

Waar het bij Van Gaal vooral aan schort is dat hij nog maar weinig begrijpt van het fenomeen FC Barcelona. Altijd maar dat notitieboekje en het getamboereer op technische schema's, het werkt niet, verklaarde afgelopen week voormalig Real Madrid-collega Valdano. En dan is er nog de allesoverheersende schaduw van Johan Cruijff, de `El Salvador' van Camp Nou. Van Gaal mag nog zo offensief zijn, de avontuurlijke aanpak van Cruijff blijft het referentiepunt voor Barcelona. Valdano: “Van Gaal moet vechten tegen een mythe.'

De mythe in kwestie deed de afgelopen week een duit in het zakje door Van Gaal, met wie het niet botert, en vooral Barcelona-voorzitter Nunez, met wie het helemaal niet botert, eens goed de oren te wassen. Onder het mom dat hij het publiek wil inschakelen bij het organiseren van een aantal benefietwedstrijden die te zijner ere zullen worden gespeeld, trommelde Cruijff afgelopen woensdag de media op. Al snel werd de echte kwestie aangeroerd.

Het voetbal van Van Gaal lijkt nergens op, en zeker niet op de manier waarop hij zelf Barcelona of Ajax trainde, zei Cruijff, die zijn plezier over dit buitenkansje nauwelijks kon onderdrukken. Het spel verveelde hem als eenvoudig Barcelona-lid, zo vertolkte Cruijff het algemene ongenoegen.

Dom is van Gaal niet, orakelde de oud-trainer, maar hij kent de club niet goed. En ook moet hij niet denken dat het opentrekken van een blik landgenoten de oplossing biedt. “Ik begrijp dat de mensen genoeg krijgen van al die Hollanders', zei Cruijff. En wat betreft die onvoorwaardelijke steun van Nunez: “Als een president je helpt, word ik zenuwachtig.'

Wijselijk negeerde Van Gaal de hem toegeworpen handschoen.

De trainer verklaarde dat hij geen polemiek met Cruijff wil. “Cruijff is God hier in Spanje. Daar kan ik het toch nooit van winnen', verzuchtte Van Gaal gisteren na afloop van de wedstrijd in een vlaag van gepaste deemoed. En wat de eerdere nederlagen betreft: hij is dan wel de hoogst verantwoordelijke, maar niet de enige schuldige aan de slechte resultaten. Het lukt hem nog steeds maar niet om zijn filosofie over te brengen beklaagde Van Gaal zich deze week.

Vooral niet aan de media, die zich massaal tegen hem hebben gekeerd. “Als u me vraagt wat ik het liefst in de hand zou hebben dan is het antwoord altijd het zelfde: de pers' vertelde Van Gaal aan het Madrileense sportblad Marca.

Zelf ziet de trainer een opgaande lijn in het spel van Barcelona. En ook het publiek was vorig jaar “toen ze nog met zakdoekjes begonnen te wapperen' nog een stuk moeilijker. Niettemin maakte Van Gaal zich gisteravond weinig illusies over de nabije toekomst. “De druk is nu wat minder. Maar die komt weer terug als ik weer verlies. De achterban van Barcelona is uiterst kritisch.'