R. KELLY

R. Kelly. R.

R. Kelly heeft vele gezichten en even zoveel stemmen. Hij is macho slachtoffer, gangster, verleider, kwetsbaar kind en crooner in een. Op zijn nieuwste cd R heeft Kelly maar liefst dertig liedjes nodig om al die personages aan bod te laten komen. R. Kelly is een merkwaardig geval binnen de Amerikaanse r & b-wereld: hij neigt meer naar de excentriciteit van een Prince dan naar de zoetgevooisdheid van zijn behaagzieke collega's.

Zo doet Kelly, net als Prince, nagenoeg alles zelf: hij schrijft de liedjes, speelt de instrumenten, arrangeert en produceert (met af en toe hulp van onder anderen Puff Daddy). Hij mag dan af en toe een truc lenen van bijvoorbeeld Marvin Gaye (de nonchalant tegen elkaar inzingende stemmen uit diens Let's Get It On-periode komen vaak terug op R), toch is R. Kelly een authentiek talent. Zijn nummers zijn vederlicht, maar zonder ook maar ergens nadrukkelijk te zijn, brengen ze een sterke sfeer over. Ze zijn geheimzinnig en toch geladen, met de nerveuze opwinding van - alweer - Prince in zijn begindagen.

R. Kelly heeft humor (zoals in het liedje The Opera: een met opera-trillers gezongen uitnodiging voor het bed), blinkt uit in transparante instrumentaties en kan ook nog soepel rappen. Dat er tussen die dertig nummers wel eens een zwak moment zit zoals het duet met de zingende gouvernante Celine Dion, is hem dan ook makkelijk te vergeven.