Honneur-op-honneur is fout

Dit weekend had in Scheveningen het Keijzer NK Mixed viertallenkampioenschap plaats. De Marina Bridge Club zat stampvol met topspelers en -speelsters die de gelegenheid te baat namen om met hun vriendje of vriendinnetje te spelen. Het toernooi staat dan ook bekend als het gezelligste kampioenschap van Nederland.

Een stuk of tien teams werden vooraf getipt voor de titel. Dat gold ook voor de latere winnaars, team Van Eijck (Inez en Willem van Eijck Martine Verbeek - Ron Pannebakker - Rob van den Bergh). Met deze overwinning nestelde captain Willem van Eijck, eigenaar van de Rotterdamse bridgesocieteit De Lombard, zich nog steviger aan kop van het Nobel Van Dijk & Partners Nationaal Toernooi Circuit IMP. De goede vorm waarin Van Eijck op dit moment verkeert valt af te lezen uit de twee onderstaande spellen. Het eerste komt uit de finale tegen de runners up, het Brabantse Team Chorus:

Noord gever

Noord

NZ kw.

H104

9754

A98

A85

West

Oost

AB76

832

H86

B1032

1072

VB65

H72

106

Zuid

V95

AV

H43

VB943

Een van de damesinternationals uit het Brabantse team speelde 3SA af vanuit zuid. West startte met 7 (op dit niveau wordt vaak met de derde in plaats van met de vierde van boven gestart). De leider nam de eerste slag met de negen in de hand en speelde V voor. West, Rob van den Bergh, week correct af van het honneur-op-honneur principe. Hij dekte niet, maar speelde de zeven bij. Zuid, die aan vier klaverslagen voldoende had omdat altijd een tweede schoppen kan worden ontwikkeld, ging door met 3 in de hoop dat H zou verschijnen bij west. Toen het tweetje verscheen, werd de acht gelegd voor de tien van oost, die geen moeite had om de dodelijke hartenswitch te vinden. Een down in een contract dat probleemloos gemaakt had kunnen worden, mits oost maar niet aan slag komt.

Op de tafel aan de andere kant speelde zuid, Willem van Eijck, eveneens 3SA.

Ook hier liep de eerste schoppen naar de negen van de leider. Van Eijck speelde V, goed gedoken door west, Marjo Chorus. De leider speelde nu ook B. Ook op deze kaart bekende west met een kleintje. Dat deed Van Eijck ook, die even later tien slagen bij kon schrijven. Het leverde zijn team een winst op van 12 imps (het onderlinge verschil in de finale zou uiteindelijk 14 imps bedragen). Interessant wordt het als Chorus de tweede klaveren wel had gedekt. In dat geval had de leider west de slag moeten laten houden voor het geval oost tientje-derde zou hebben gehad. Achteraf verklaarde Van Eijck heel eerlijk dat hij H 'gewoon' met het aas had genomen. Op zich zou dat hier goed hebben gewerkt. Omdat de tien al tweede valt, maak je dan zelfs vijf klaverslagen.

Dan een spel uit de voorronde.

Noord gever

Noord

Allen kw.

AVB3

2

V54

AH862

West

Oost

9852

H6

V74

AB10853

1086

H92

V73 B9

Zuid

1074

H96

AB73

1054

Op beide tafels was zuid leider geworden in 3SA nadat oost, via een 2 sprongvolgbod over noords 1 opening, had aangegeven in het bezit te zijn van 12-16 punten en een zeskaart harten. Op tafel 1 startte west met V overgenomen met het aas. De leider dook de nagespeelde B en nam de derde harten met de heer. Hij incasseerde twee hoge klavers en gaf de derde klaveren af aan west. Toen deze schoppen naspeelde, sneed de leider op de heer en ging twee down.

Tegen Willem van Eijcks 3SA gebeurde precies hetzelfde, behalve dat hij op het schoppennaspel van west de aas liet bijspelen! Van Eijck had zich gerealiseerd dat H, en ook H, bij oost moest ztten, anders zou die niet aan het benodigde puntenaantal zijn toegekomen voor het sprongvolgbod.

De leider incasseerde de rest van de klavers, waarop oost in dwang kwam. Toen deze uiteindelijk een ruiten liet gaan, speelde Van Eijck ruiten naar de boer, sloeg A (waaronder de heer viel) en kreeg in de vorm van V de negende slag binnen.

Wat opvalt is, dat beide oostspelers het contract hebben laten maken. Zouden ze in de eerste slag een kleine harten hebben bijgespeeld (in plaats van het aas) en in de tweede hartenslag ook, dan was de verbinding in de hartenkleur in takt gebleven.