Volodos toont zich een genie op de piano

Concert : Het Gelders Orkest o.l.v. Jaap van Zweden m.m.v. Arcadi Volodos, piano

In de tijd dat Sergej Rachmaninov (1873-1943) studeerde was een vijf de hoogste blijk van waardering. Als de student exceptioneel goed was, kon daar een plusje aan worden toegevoegd.

Rachmaninov was als pianist zo'n hoge onderscheiding al ten deel gevallen nog voordat hij zijn eigen werk had laten horen aan de examencommissie waarin Tsjaikovski zitting had. Deze trok Rachmaninovs rapport na afloop naar zich toe en schreef er nog eens drie kruisjes bij: een boven, een beneden en een terzijde van de 5+. Nooit meer in de geschiedenis van het conservatorium van Moskou werd zo'n juichend judicium verleend.

Wanneer er tegenwoordig iemand is die hierop aanspraak zou kunnen maken, is het de pianist Arcadi Volodos, die zijn opleiding deels genoot aan datzelfde conservatorium. Deze maand soleert Arcadi Volodos (26) in Rachmaninovs Tweede pianoconcert bij het Gelders Orkest geleid door Jaap van Zweden. In januari zal Volodos met het Rotterdams Philharmonisch Orkest onder leiding van Valery Gergjev Rachmaninovs Rapsodie op een thema van Paganini uitvoeren en zal hij in de Doelen een recital geven.

Arcadi Volodos is de coming man onder de meesterpianisten. Waar hij komt, oogst hij bewondering. Meesterpianist Georges Cziffra was tot tranen toe bewogen door zijn spel, en liet hem zijn oude piano na. Critici noemden hem `a genius of the piano' en verwelkomden in hem de nieuwe Horowitz.

In Schouwburg Amphion te Doetinchem, bij het eerste optreden van de serie concerten met het Gelders Orkest, realiseerde Volodos al in de eerste maten een imposante dynamische opbouw in die ketting van akkoorden en diepe basnoten die alternerend vanuit een fluisterend f-klein tot een enorm volume aanzwelt. Een kleine misslag werd snel ontzenuwd en losjes vervolgde Volodos zijn spel met de ritmische ambiguiteit van de thema's en de haast decoratief aandoende pianopartij.

In het Adagio bracht Volodos een fraai contrast aan tussen de emotioneel geladen lyriek van het begin en de puntige puls die daar gaandeweg overheen schuift. Jaap van Zweden, tot september 2000 chefdirigent van het Orkest van het Oosten en daarna van het Residentie Orkest, volgde met het Gelders Orkest als een schaduw. Hij liet alle ruimte voor een open dialoog tussen de pianist en de solisten uit het orkest.

De Finale zinderde van spanning, vooral op die momenten waarop de duizelingwekkende vaart even een halt toe wordt geroepen in de pedaaltoon van de piano. In dit slotdeel werd nog eens manifest dat geen jonge pianist het kat- en muisspel met de witte en zwarte toetsen uit dit concert beter speelt dan Arcadi Volodos.