Politici nogal omzichtig over De Milliano

Het Tweede-Kamerlid Jacques de Milliano heeft afscheid genomen van de CDA-fractie. Waar gaat hij nu naartoe?

Zowel het CDA als de ex-CDA'er De Milliano wordt dezer dagen geconfronteerd met enkele hersenkrakers. De partij vraagt zich af waarom De Milliano niet de standaard-verklaring ondertekende waarin hij belooft afstand te doen van zijn Kamerzetel, mocht hij de fractie voortijdig willen verlaten. En De Milliano weet volgens zijn parlementair medewerker nog niet wat hij gaat doen: de Haagse politiek vaarwel zeggen, of zich aansluiten bij een andere fractie. Op z'n vroegst midden volgende week verwacht hij een beslissing. Zelf is De Milliano onbereikbaar voor commentaar. Was het feit dat De Milliano in maart van dit jaar alles tekende dat nodig was om Kamerkandidaat te worden, behalve de genoemde verklaring, achteraf geen teken van naderend onheil? De woordvoerder van de partij weet het ook niet. “Je kunt in elk geval zeggen dat we destijds een fout hebben gemaakt in de hectiek van het moment door zijn formulier niet even te controleren.' Met de 'hectiek' doelt de woordvoerder op het feit dat in korte tijd alle kandidaat-volksvertegenwoordigers een stapeltje formulieren terugsturen naar het partijbureau. In die drukte en veelheid van formulieren was het niet opgevallen dat een kandidaat de verklaring niet had ondertekend.

Overigens heeft het formulier geen kracht van wet. De Kieswet, die de onafhankelijke positie van de volksvertegenwoordiger beschermt, gaat boven een afspraak tussen kandidaat-Kamerlid en partij. De PvdA, die eenzelfde soort formulier hanteert als het CDA, kwam daar enkele jaren geleden tot haar schade en schande achter. Toen verliet Leonie van Bladel de PvdA-delegatie in het Europees parlement na een ruzie met delegatieleidster D' Ancona. Van Bladel, die de bewuste verklaring had ondertekend, verwees naar de Kieswet en sloot zich vervolgens gewoon aan bij een andere Euro-fractie.

Mede door deze ervaring staat de PvdA niet te popelen De Milliano in de armen te sluiten. Zelf vinden de sociaal-democraten het niet leuk als iemand zetelroof pleegt. Dus waarom zouden ze eraan meewerken als iemand van een andere fractie het probeert? “Achter in de rij aansluiten', zei het PvdAKamerlid Van Heemst gisteren.

GroenLinks neemt een ander standpunt in. “Wij gaan niet zo krampachtig om met fractiediscipline', zegt een woordvoerder. Daarom laat deze partij haar Kamerkandidaten niet zo'n formulier ondertekenen. Dat maakt dat de partij wat ontspannener tegenover een eventueel verzoek van De Milliano kan staan. Overigens heeft de partij tot nog toe taal noch teken van hem vernomen.

GPV-leider Schutte kreeg ooit concreet te maken met een potentiele overloper. RPF-Kamerlid Wagenaar stapte begin jaren tachtig uit de tweemansfractie en wilde overstappen naar het GPV. Schutte weigerde dit omdat hij overlopen als een vorm van zetelroof beschouwde. Anders ligt het in de ogen van Schutte als iemand een eigen mandaat van de kiezer verwerft, door meer dan 60.000 voorkeursstemmen te halen. De Milliano kreeg in mei 1998 12.000 voorkeursstemmen.