Ook Sark buigt voor Europese hof

Het Kanaaleiland Sark kent veertig 'tenants', landeigenaren. Ze moeten trouw zweren aan de Britse vorstin en mogen van haar een musket dragen ter verdediging van het 13 km2 grote eiland. Gedurende 440 jaar hebben de bewoners van Sark hun gang kunnen gaan met middeleeuwse wetten en gebruiken: geen auto's op het eiland, men fietst of verplaatst zich met paard en wagen. Niet werken op zondag, geen inkomstenbelasting en - niemand anders kan land erven dan de oudste zoon.

Toch kocht een excentrieke tweeling, de met onroerendgoedhandel steenrijk geworden Barclay Brothers, het naast Sark gelegen eilandje Brecqhou en liet daar een kasteel van 60 miljoen pond neerzetten. De broers hebben samen vier kinderen.

Hierdoor rees een probleem. Brecqhou valt onder de jurisdictie van Sark. Alleen de oudste zoon van de oudste van de tweeling kan het landgoed erven. Maar de Barclay-brothers legden zich niet bij de wetten van Sark neer. Ze daagden de Britse vorstin - wier eigendom Sark is - en haar leenheer de seigneur, Michael Beaumont voor het Europese Hof.

En - de Barclay-broers wonnen. Sark heeft de Europese Conventie voor de Rechten van de Mens ondertekend en moet dus zijn wetten aanpassen. De wet die voorschrijft dat alleen de oudste zoon het land mag erven is 'seksistisch en uit de tijd'. “We kunnen niet langer aan struisvogelpolitiek doen', aldus de seigneur.

David Barclay is 10 minuten eerder geboren dan zijn tweelingbroer Frederick en op grond van de wetten van Sark is hij de enige eigenaar van Brecqhou. Hij is dus tenant en mag als zodanig zitting nemen in het parlement van Sark, The Chief Pleas.

Twee weken geleden zijn de parlementariers bijeen geweest, gekleed in het voorgeschreven tenue: mannen in colbert en vrouwen met een hoofddeksel op. David Barclay ontbrak in het schamele houten gebouwtje. Even dachten de Sarkers aan het uitroepen van de onafhankelijkheid, maar wat doe je met veertig musketten tegen de Britse oorlogsvloot.