Invoering euro boezemt Baarle geen angst in

De kans is groot dat vanaf het jaar 2002 in Nederland vier weken lang met zowel de gulden als de euro kan worden betaald. Dat wordt extra ingewikkeld voor de grensplaats Baarle-Nassau.

Spareribs en T-bone, je kunt ze onbeperkt eten in restaurant Western Grill te Baarle-Nassau. Prijs op woensdag en donderdag: 40 gulden of 750 Belgische franken, zo meldt een bord bij de ingang. Bij cadeau-atelier Dolfijn, verderop in de Nieuwstraat van het Brabantse grensdorp, kost de kerstkrans in de etalage 15,50 gulden of 285 franken.

Een aantal winkeliers in Baarle-Nassau prijst zijn artikelen steevast in de munt van beide buurlanden. Bewoners en bezoekers van de toeristische gemeente gebruiken de gulden en de frank door elkaar heen. Vanaf 1 januari 2002 komt daar, zo ziet het er naar uit, vier weken lang de euro bij. “Dan wordt het hier helemaal een gekkenhuis met al dat verschillende geld' zegt J. Verschueren, die inkopen doet bij de plaatselijke Boerenbond. “Ik benijd onze middenstanders niet.'

H. Druits, mede-eigenaar van Nebeco-ledermode in het centrum, moet lachen om die opmerking. Hij toont een blauwe lijst, waarop guldens zijn omgerekend in franken. “Het is heel simpel', zegt hij. “Bovendien zit in de kassa een computer die zo is geprogrammeerd dat ik een Belgische klant meteen kan vertellen hoeveel franken hij moet neertellen voor een jas van 600 piek. De computer kan ook Frans en Duits geld omrekenen. Bij de euro gaat dat straks ook gebeuren.'

Voor Neboco-ledermode is een gulden gelijk aan 18,5 frank. Het hele jaar door. “Mijn klanten hebben daar nooit problemen mee', legt Druits uit, “zeker de Belgische niet. Als je een duur kledingstuk gaat kopen, ga je niet eerst rekenen of de wisselkoers aantrekkelijk is.' Maar het (officieus) bestaan van twee munten leidt hier niet tot winsten, laat staan woekerwinsten, zegt eenieder in Baarle-Nassau.

In het Belga-huis, waar sigaretten en chocola te koop zijn, staat een frank gelijk aan 5,5 cent. “Of dat voor een Nederlander aantrekkelijk is, hangt af van de prijs die hij bij de bank voor die frank heeft betaald', lacht de verkoper. “De komst van de euro? Geen punt, al zullen we de invoering even op onze tellen moeten passen.'

Bij Jan en Marleen Broeckx, de bakkerszaak, verwachten ze evenmin veel problemen. “Een tik op de kassa en hij denkt in Nederlands of Belgisch geld', vertelt de verkoopster. Wordt de euro ingevoerd - “laat maar komen' - dan moet wel de broodautomaat naast de winkel worden aangepast. Het apparaat accepteert guldens en Belgisch geld.

In eetcafe De Pomp maakt eigenaar T. van Vliet zich evenmin zorgen over de euro. De oud-wielrenner vertelt dat het rekenen met guldens en franken ook “zijn charmes' heeft. “Het zit bij ons in de kop, twee gulden vijfenzeventig is 52 of 53 franken. Mijn klanten doen daar nooit moeilijk over. Doen ze dat wel, dan verwijs ik ze naar de bank. Dan weten ze precies wat ze voor hun geld krijgen. In principe wordt het in 2002 met die euro natuurlijk een stuk gemakkelijker voor de horeca en andere zakenlui.'

De euro is niet het gesprek van de dag in Baarle-Nassau (6.000 zielen) en Baarle-Hertog (2.000), waar de inwoners zelf niet weten waar de grens precies ligt. Baarle-Hertog bestaat uit 22 stukjes Belgie in Nederland, plus het in Belgie gelegen gehucht Zondereigen. Baarle-Nassau wordt gevormd door acht enclaves in zeven van 22 Belgische gebiedjes. Bij de Rabobank van Baarle-Nassau hebben de klanten desondanks de mogelijkheid hun eigen 'nationale balie' te kiezen. Wie het gebouw binnenkomt ziet links de Belgische vlag hangen, rechts de Nederlandse.

De bank heeft voor beide munten een afdeling.

Vroeger kwamen Belgen daar om hun spaargeld te 'stallen' in Nederland wegens de fiscale verschillen tussen beide landen. “Die tijd is voorbij' vertelt onderdirecteur R. Aarts van de Rabobank in het grensdorp. Voor zijn onderneming is de komst van de euro “ongunstig voor het financiele resultaat van ons valutabedrijf'. Maar, zegt hij: “Voor de klanten is de euro positief, dus zijn we blij.'