Volleybalploeg mist karakter na vertrek Blange

Peter Blange was de laatste volleybalinternational van het legendarische Bankrasmodel. Na zijn verwijdering moet het verjongde team van Toon Gerbrands bij het WK in Japan bewijzen dat het op eigen benen kan staan.

Hij is er niet, maar toch ook weer wel. Peter Blange, kort voor het wereldkampioenschap uit de selectie gezet door bondscoach Toon Gerbrands staat groot afgebeeld op de officiele poster van het mondiale volleybaltoernooi in Japan. Bovendien zullen de volgers van Nederland vooral in perioden dat het slecht gaat, vaak aan hem denken. Hoe zou het met Blange zijn gelopen?

Dat is ook geen rare gedachte. Blange was tien jaar lang spelverdeler van Nederland, dat zich in die periode van niets naar de absolute top, olympisch goud, wist op te werken. Volgens velen is Blange (nog steeds) de beste in zijn soort. Alleen zijn verschijning boezemt bij tegenstanders al ontzag en angst in. Blange, 33 jaar inmiddels, had het WK in ieder geval nog willen meespelen. Maar er kwam in de zomer een kink in de kabel en dat mondde uit in zijn verwijdering. Zo vlak voor de start van het WK is de vraag of het niet anders had kunnen worden opgelost. Had Blange niet keurig in Japan internationaal afscheid mogen nemen?

Volgens Gerbrands was dat onmogelijk. De coach heeft uit respect voor Blange geen details over het conflict willen geven. Maar de spelverdeler schijnt onhandelbaar te zijn geweest en zijn contact met sommige ploeggenoten was ernstig verstoord geraakt. En dat was gezien zijn taak binnen het team lastig. Blange zelf begrijpt er nog steeds niets van. Hij geeft toe zijn mond flink te hebben geroerd toen hem een aantal zaken niet beviel, maar hij vindt dat hij gezien zijn grote ervaring recht van spreken had.

Blange was toen al geen aanvoerder meer. Gerbrands koos dit seizoen met het oog op de toekomst voor een andere captain, Bas van de Goor. Blange had daar weinig begrip voor, maar leek zich te schikken.

De rechtlijnige Gerbrands dreef echter wel erg ver door en bij afwezigheid van de geblesseerde Van de Goor gaf hij de aanvoerdersband niet terug aan Blange maar aan Guido Gortzen. De introverte Limburger bleek tijdens de finale van de World League niet geschikt voor die taak - inmiddels is ook libero Marko Klok tot vice-captain benoemd. Blange ergerde zich dood aan Gortzen en omgekeerd, met alle gevolgen van dien. Die verstoorde verstandhouding speelde een cruciale rol in het gedwongen vertrek van Blange.

Gortzen, die in '96 al tot de gouden olympische basisploeg behoorde, zal in de verjongde ploeg van Gerbrands zijn verantwoordelijkheden moeten nemen. Dat zou in het huidige team een probleem kunnen zijn. De selectie mist vooralsnog persoonlijkheden als Blange en een aantal van zijn generatiegenoten. Die grote persoonlijkheden zorgden bij de nationale ploeg in het verleden regelmatig voor conflicten tussen spelers onderling en spelers en coaches, maar ook voor successen. De internationals van nu zijn aardiger voor elkaar, hoewel Gerbrands op de training heeft getracht hen harder te maken. Maar nog steeds staat het wat vreemd als de aardige Bas van Goor plotseling gaat schreeuwen. Daarom is ook Gerbrands benieuwd hoe het op het WK is gesteld met de `wedstrijd-hardheid' van zijn ploeg. Die zal volgens de coach doorslaggevend zijn voor het resultaat in Japan.

Gezien de nog steeds aanwezige kwaliteiten is Nederland ook zonder Blange een van de kanshebbers voor het WK-goud. Misha Latuhihin, nu eerste spelverdeler, heeft al diverse keren aangetoond op het hoogste niveau mee te kunnen. De andere spelers hebben hem hun volste vertrouwen gegeven. Vragen over Blange willen ze ook niet meer beantwoorden.

Dat is begrijpelijk. Al zullen de volleyballers toch ook beseffen dat er geen taboe kan rusten op de naam van de weggestuurde lange man.

Al met al kan er in Japan de komende tweeenhalve week van alles gebeuren. De topploegen lijken elkaar niet te veel te ontlopen, zodat Nederland op de eerste plaats, maar net zo goed als zesde of zevende kan eindigen. De wereldtitel is de enige hoofdprijs die Nederland in het mannenvolleybal nog niet heeft gewonnen. Ook met Blange lukte dat in 1990 (zevende) en in 1994 (tweede) niet.

Van de favorieten heeft Nederland in ieder geval de langste voorbereiding gehad. Gerbrands weigerde zijn internationals voor de start van de Italiaanse competitie vrij te geven. Dat zorgde weliswaar voor grote boosheid bij de machtige bondspresident Magri, maar Gerbrands had zijn spelers wel zes weken bij elkaar in Amsterdam. Met de conditie van de selectie zit het goed, zo bleek uit de laatste testen. Dat is belangrijk omdat het WK-programma erg omslachtig is. Er doen liefst 24 landen mee en om het thuisland Japan alle kans te geven, gaan er daarvan zestien naar de achtste finales. De beste ploegen zullen uiteindelijk in zeventien dagen tijd door het hele land twaalf wedstrijden moeten spelen. Het vele spelen en reizen zal het spelpeil op het WK vermoedelijk niet ten goede komen.