Stoffels gruwelt van waterrugby; Waterpolo-international stopt uit protest tegen spelverruwing

Uit onvrede over de toenemende spelverruwing staakte waterpolo-international Joeri Stoffels (25) onlangs zijn sportieve loopbaan. “Als het ten koste van Sydney moet, dan moet dat maar.'

Een wereldverbeteraar wil hij zichzelf niet noemen, want aan zelfkennis geen gebrek bij waterpoloer Joeri Stoffels. “Natuurlijk besef ik dat ik m'n eentje niet een hele cultuur in een klap kan veranderen. Toch hoop ik een signaal af te geven aan al diegenen die denken dat we met z'n allen zo lekker bezig zijn in Nederland.'

Stoffels, speler van hoofdklasser AZC uit Alphen aan den Rijn, stopte onlangs van de ene op de andere dag met waterpolo uit protest tegen de toenemende spelverruwing in de Nederlandse competitie. “Waar of wanneer het begonnen is, weet ik niet. Maar feit is dat het de laatste jaren van kwaad tot erger is geworden. Ik stapte steeds vaker met een klotegevoel het water in en uit. Ik wil waterpolo spelen, niet een of ander spelletje dat daar in de verste verte niet op lijkt.'

Vooral het eindeloze gevloek en getier op de scheidsrechters ergert Stoffels. “Die mensen doen hun werk uit pure liefhebberij. Maar als je hoort wat ze naar hun hoofd geslingerd krijgen, dan vraag je je echt af waarom ze nog langs de kant staan.'

Directe aanleiding voor Stoffels' opmerkelijke besluit was een oefentoernooi, eind september in de aanloop naar het nieuwe seizoen. “Vorig jaar stond ik al een paar keer op het punt om het bijltje erbij neer te gooien. Maar je laat je ploeggenoten niet halverwege in de steek. En dus ging ik door. Maar in de voorbereiding op dit seizoen was het meteen weer raak: duwen, trekken en schelden. Na de laatste wedstrijd wist ik het zeker: bekijk het maar mooi met z'n allen.'

Stoffels' protestactie bleef niet zonder gevolgen. Vrijwel onmiddellijk nadat de 25-jarige international zijn besluit bekend maakte, kondigde de Nederlandse zwembond (KNZB) een crisisberaad aan.

Op 12 december komt een aantal direct betrokkenen - spelers, coaches, scheidsrechters en bestuurders - bijeen in een poging de fysieke en verbale excessen in te dammen, en een nieuwe gedragscode te formuleren.

Ook Stoffels is volgende maand van de partij op het bondsbureau in Nieuwegein. “Maandag ontving ik de officiele uitnodiging. Ik ga zeker.' De belastingadviseur in Alphen juicht het initiatief van de zwembond toe. “Iedereen is het erover eens dat het zo niet langer kan. Alleen: niemand deed iets. Misschien heb ik net dat duwtje gegeven waar ze al zo lang op zaten te wachten.'

Steun kreeg Stoffels de laatste weken naar eigen zeggen van tal van collega's, zowel van binnen als van buiten AZC. “De meesten delen mijn kritiek, al vindt de meerderheid dat ik wel heel rigoreus te werk ga door meteen te stoppen. Maar goed, zo zit ik in elkaar. Ik hou niet van half werk. En als sommigen mij een doetje vinden prima. Niet mijn probleem.'

Stoffels, drie jaar geleden nog uitgeroepen tot speler van het jaar, haast zich te verklaren zelf “ook geen lieverdje' te zijn. “Ik deel wel eens een tikkie uit. Maar dat is juist het probleem. Alle waterpoloers in Nederland spelen voor eigen rechter. Ik een tik, jij een tik, dat is de norm. Onderling respect is ver te zoeken.'

Wat dat betreft zou Nederland volgens Stoffels een voorbeeld kunnen nemen aan de toonaangevende waterpolonaties. “Russen en Joegoslaven spelen op het scherpst van de snede, maar tonen tegelijkertijd groot respect voor zowel scheidsrechters als tegenstander. Als de scheidsrechter fluit is het: mond dicht, vrije worp nemen en verder spelen. Zoals het hoort.'

Stoffels stelt “een drastische mentaliteitsverandering' om het waterpolo in Nederland zijn oorspronkelijke gezicht terug te geven.

“Scheidsrechters moeten harder optreden, spelers moeten beslissingen accepteren. Gebeurt dat niet dan keer ik niet terug in het water. Nee, zelfs niet voor de Olympische Spelen. Als het ten koste van Sydney moet, dan moet dat maar.'

Op aandringen van bondscoach Dick Nieuwenhuizen trad Stoffels anderhalve week geleden in het waterpolomagazine ManMeer! naar buiten met zijn verhaal. “Het is toch doodzonde dat een jonge speler van zijn kaliber besluit te stoppen', aldus Nieuwenhuizen, die begrip toont voor de stap van Stoffels. Net als AZC-trainer Ron de Vogel: “Joeri wil waterpolo spelen, geen waterpolo-rugby.'

Stoffels traint nog wel mee met de B-selectie van AZC. “Daarvoor is de sport mij te lief.' Vanaf de tribune keek hij de afgelopen weken toe hoe zijn club het er vanaf bracht bij de opening van het seizoen. Wat hem zoal opviel? “Het kan toeval zijn, maar er werd strak gefloten. Komende weken ga ik elders ook eens kijken of het inderdaad wat beter wordt.'

    • Mark Hoogstad