Minister homo? Britten kan het weinig schelen

Heeft het publiek er recht op te weten of een politicus homo is? Ja, zegt de Britse tabloid-pers in een poging de golf `onthullingen' te rechtvaardigen. Het grote publiek lijkt er anders over te denken.

Zou Tony Blair het voorvoeld hebben? In zijn toespraak voor de Labour-conferentie in september kondigde de Britse premier aan dat zijn regering het gezin en het huwelijk gaat steunen. Om er op scherpe toon aan toe te voegen: “Ik roep de media op dit niet als excuus te gebruiken om in het priveleven van elke openbare figuur te gaan dreggen. Wat onze individuele zwaktes ook zijn, onze collectieve kracht bestaat eruit om het instituut gezin voor Groot-Brittannie te laten functioneren.'

Achteraf lijkt hij het startschot gegeven te hebben voor een nieuwe ronde wroeten in de privelevens van prominente Labour-politici. Ron Davies trad af als staatssecretaris van Wales, nadat hij zich had laten beroven tijdens een nachtelijke ontmoeting in een Londens park dat als trefpunt voor homo's bekend staat en daarover had gejokt tegen de politie. Peter Mandelson, minister van Handel en Industrie, werd op televisie als homo ge-out. En de minister van Landbouw, Nick Brown, maakte afgelopen weekeinde zelf bekend dat hij homo was, nadat een ex-geliefde had geprobeerd tegen betaling over zijn verhouding met Brown te praten met Rupert Murdochs News of the World.

Davies' huwelijk ligt vrijwel zeker in duigen. De positie van Mandelson, die niet heeft gereageerd, is onduidelijk. Brown hield de bovenlip stijf en de boeren voor wie hij werkt zeggen ze hem desondanks een goede minister vinden. Maar dat kan niet verhullen dat hij zwaar is aangeslagen; zijn moeder is oud en ziek en hij had het haar graag zelf verteld, zei hij.

Die onthullingen hebben geleid tot een hevige discussie over het recht op privacy van politici maar vooral over de rol van de schandaalpers. De Daily Mail, een ander boulevardblad, schreef gisteren dat politici “geen recht hebben op een priveleven' en dat de Labour-actie voor het gezin “hypocriet' is, met zoveel `alternatieve lifestyles' in het kabinet.

The Sun, de andere en machtiger tabloid-krant uit Murdoch-stal, wierp de beschuldiging dat zij een haatcampagne tegen homo's voert van zich af door te zeggen dat het publiek er recht op heeft te weten wie wel en niet homoseksueel is. Na enig creatief rekenen kwam het blad tot de conclusie dat “een kwart van het kabinet uit homo's bestaat'. Maandag stelde het op de voorpagina de retorische vraag aan premier Blair: “Worden wij geleid door een gay mafia?'

Gisteren deed de krant er in een hoofdartikel nog een schepje bovenop door zijn lezers voor te houden dat `groepen homoseksuelen' in de regering, de media en aan het Hof een `reusachtige macht' hebben. “Remember', aldus het blad, “deze kabinetsleden nemen beslissingen over de opvoeding van uw kinderen.' Maar na een storm van kritiek is het onderwerp vandaag niet in het blad te vinden.

The Mirror voer aanvankelijk hetzelfde koers. Gisteren vroeg het blad nog zijn lezers om telefonisch te stemmen over de vraag of zij wel of niet in de seksuele geaardheid van hun parlementariers geintereseerd zijn. Dit is een belangrijke vraag, want het gaat om vertegenwoordigers die `YOU' hebt gekozen en wier salaris `YOU' betaalt, schreef het blad er in suggestieve kapitalen bij.

Vandaag kwam de uitslag af onder de kop `Een stem voor tolerantie'. Nee, had een meerderheid van de bellers gezegd, we zijn er niet in geinteresseerd.

Die uitslag hoeft niet te verbazen. Uit een eerdere en degelijker opgezette enquete van The Guardian was al hetzelfde gebleken. De meerderheid van het publiek vindt het prima als een politicus gay is. De vox populi is kennelijk zelf niet gevoelig voor de stem van het volk.

Voor het moment is dat een overwinning voor Tony Blair.

Toch moet hij voorzichtig opereren. Zo heeft hij vooralsnog niet toegegeven aan de roep om een onderzoek door de Britse raad voor de journalistiek, of om nieuwe wetgeving die de privacy van politici moet beschermen. De pers moet vooral aan `zelfregulering' doen, heeft hij gezegd.

In de aanloop naar een referendum over de euro en met lokale verkiezingen in het vooruitzicht waarbij `gezinswaarden' een belangrijke rol zullen spelen, kan Blair zich immers evenmin een oorlog met Murdochs schandaalpers permitteren.