Meneer Mingelen

Hij zat er pipsjes bij in Den Haag Vandaag, Jacques de Milliano, na zijn vertrek uit de CDA-fractie. Als de man die na het terugslepen van zijn gestrande wagentje bij dezelfde tweedehands garage kwam voor een ander.

Een nieuwe kans om zijn geld te verliezen. Rechtop, alert, met de handen beschermend voor zich op tafel samengevouwen luisterde hij naar het advies dat die ouwe rot, meneer Mingelen, hem wilde geven. Want die weet misschien niets van Bosnie of Rwanda maar Den Haag kent hij als zijn broekzak. De Milliano voelde even of zijn portemonnee nog in de zijne zat.

“U hebt toch achteraf bezien de verkeerde keuze gemaakt', zei Mingelen meevoelend. Hij had De Milliano al een jaar eerder nog zo gewaarschuwd maar toen wou die er niet van weten. Stom, stom. We kregen de archiefbeelden van die waarschuwing nog even te zien.

Nu moest De Milliano eindelijk eens luisteren naar meneer Mingelen. Waarom hechtte hij zo aan dat verkiezingsprogramma? “Beetje naief, he', vond meneer Mingelen. “Want iedereen kan u uitleggen dat het na de verkiezingen in de la gaat waarna het normale handwerk wordt opgevat.' Neem voortaan een voorbeeld aan een echte professional en lees die dingen nooit.

De Milliano moest de blik richten op de PvdA. Dat was nog eens een verstandige belegging, ongezien. Premierbonus, meeste zetels, swingende progressieve standpunten, geen Jaap de Hoop Scheffer. “De heer Middel en de heer Cohen vertolken precies de standpunten die u ook heeft' adviseerde meneer Mingelen.

De Milliano moest zich daar nog op beraden. Hij had drie opties. Maar meneer Mingelen is niet gesteld op twijfelaars. Hij sluit liefst meteen een deal. Van al dat denken kan hij niet leven: “Het is toch logisch dat u - nu u bij het CDA mislukt bent - het bij de PvdA gaat zoeken? Het zou toch heel raar zijn als u zegt nou die SP of GroenLinks lijkt me ook wel wat? Dat zou uw geloofwaardigheid niet ten goede komen!'

Nu schrok De Milliano. Geen geloofwaardigheid? Mislukt? Ik? Daar werd hem toch nog de portemonnee gerold. “Eh, ja kijk eh eh, het is heel duidelijk, eh u zegt mislukt eh ik wil zeggen dat eh het CDA heeft mij niet de ruimte geboden om eh laten we zeggen mijn idealen eh vorm te geven. Ik denk uiteindelijk dat het CDA dus mislukt is met haar verkiezingsprogramma'.

Hier zette meneer Mingelen zijn allerliefste glimlach op. Tuurlijk, tuurlijk, dat begrijpen we heel goed van dat mislukte CDA. Krakende versnelling rottende kokerbalken. “Maar nu u', zei hij verleidelijk.

De Milliano gerustgesteld: “Ja, eh, nu ben ik aan de beurt' en hij legde verder uit dat hij het zeker in de linkerhoek van de vlotte wagentjes zou zoeken. “Dus het is nog open', zei Mingelen die zijn geestesoog nog even over zijn voorraad liet dwalen. Het nieuws van een PvdA-keuze zat er helaas niet in. “U kunt nog kiezen.'

Weer kwam De Milliano met zijn verhaal over de opties die hij “op tafel zou leggen', welke “politieke beweging hij eh laten we zeggen eh met geloofwaardigheid' zou aanhangen. Of hij zou uit de Kamer gaan. Hij zou zich bezinnen. Laat je niet van de wijs brengen en houd je aan je boodschap, had hij op de mediatraining geleerd.

Hier moest meneer Mingelen hem ernstig toespreken: “Nou is er een zekere regel van politiek fatsoen die zegt dat je gekozen bent op de lijst van de partij. Je geeft de zetel terug als je uit de partij gaat. Iedereen komt met allerlei argumenten om die zetel toch mee te nemen. U dus ook!'.

Nu had De Milliano het niet meer. Werd hem eerst de PvdA aangesmeerd en nu moest hij plotseling al zijn garantiegeld teruggeven. Dat gaat hier wel anders toe dan bij Rwanda waar de pers hem per satellietverbinding uithoorde en op zijn woord geloofde. Maar alle gelijk van de wereld betekent nog niet alle gelijk van Den Haag.