Belgisch schimmenspel

Le bal masque. regie : Julien Vrebos

De Belgische politieke actualiteit, waarin het voortdurend gonst van geruchten over `roze balletten', de verwevenheid van gezagsdragers met criminele activiteiten en seksuele orgieen en corruptie, zou zich bij uitstek lenen voor onthullende, verklarende en aanklagende filmthrillers.

De feiten over `de bende van Nijvel' zijn nooit boven water gekomen, maar veelal wordt aangenomen dat de serie gemaskerde overvallen op benzinestations en supermarkten aan het einde van de jaren tachtig, waarbij in totaal 34 mensen vermoord werden, in de doofpot zijn gestopt door justitie, omdat hooggeplaatste autoriteiten direct betrokken waren bij een complot om het land te destabiliseren in het belang van extreem-rechts.

Le bal masque, het regiedebuut van Julien Vrebos verheldert weinig en voedt slechts de verwarring. Niet alleen zegt Vrebos dat Le bal masque `niet HET verhaal is van de bende van Nijvel, maar van een universeel complot, gevoed door een onderhuids fascisme dat zeker niet enkel zwart, geel en rood gekleurd is', maar hij introduceert nieuwe insinuaties over een videocassette die seksuele uitspattingen van een mannelijk lid van de koninklijke familie bevat. Daarmee zou de Belgische overheid gechanteerd c.q. afgeperst worden, door een fascistische baron en zijn criminele handlangers.

`Naar rechts! Naar rechts!', roept de baron die zich in een rolstoel laat voortduwen door de onderzoeksrechter. Alle personages in Vrebos' moeilijk te volgen film zijn marionetten, geobsedeerd door seks en macht. De belangrijkste vrouwen dragen slechts kleren in dezelfde extreme kleur (blauw, groen, goudgeel) en worden gefilmd in uitsluitend extreme close-ups en totalen. Vrebos creeert een kunstzinnig poppentheater. Hij spreekt in universele symbolen waar helderheid en precisie vereist zouden zijn. In Belgie krijgt de film echter prijzen. Zo verwordt het politieke schimmenspel tot een esthetisch hoogstandje, waar niemand aanstoot aan kan nemen.