De nestwarmte van handbalclub BEVO

De handballers van het gepromoveerde BEVO HC presteren opvallend goed in de eredivisie. De voormalige familieclub uit het kerkdorp Beringe veranderde de afgelopen jaren in een professioneel geleide vereniging.

Zegt de ene supporter, programmaboekje in de hand, in onvervalst Limburgs tegen de ander: “Staan we in het linkerrijtje of zit ik in dromenland?' Antwoord: “Nee man, je bent klaarwakker. Beringe rules BEVO gaat het weer doen vanavond.' Het is synoniem voor winnen. En al gaat het de laatste weken iets minder met BEVO (een nederlaag tegen Sittardia en een gelijkspel tegen E&O), de supporters van de ploeg uit het Noord-Limburgse kerkdorp Beringe beleven mooie tijden.

BEVO (Bij Eendracht Volgt Overwinning) staat zesde in de eredivisie. De club promoveerde vorig seizoen. Daar slaagde de vereniging in het verleden drie keer eerder in, maar het verblijf in de hoogste handbalklasse duurde telkens slechts een seizoen. Daar moet dit jaar verandering in komen. De ploeg begon in ieder geval veelbelovend, onder meer dankzij een 26-20 zege op topploeg BFC uit Beek. De beleidsbepalers bij BEVO streven naar een structurele klassering in de middenmoot. Daarom werd er een aantal jaren geleden gebroken met de clubcultuur.

“We hebben eindelijk een stichting topsport die zich fulltime met de structuur van de club bezighoudt', zegt trainer Frank van den Beucken (36), die al negen jaar voor de groep staat. “Het eerste team is wat management en financien betreft losgekoppeld van de rest van de club, waardoor we meer financiele armslag hebben. BEVO is professioneler gaan werken, daar schortte het in het verleden aan.' Van den Beucken kan het weten, want hij maakt al sinds mensenheugenis deel uit van de club. Als speler liep hij een zware blessure op, waarna hij zich ging toeleggen op het trainen van de jeugd. Het merendeel van de handballers die nu in het eerste team staan, had Van den Beucken als jeugdcoach onder zijn hoede.

Een exponent van die talentvolle lichting is Ron van Berlo (27), voormalig speler van Jong Oranje en al jaren topscorer van BEVO. “Van den Beucken heeft gelijk als hij zegt dat BEVO in het verleden amateuristisch werkte', vindt Van Berlo. “Maar wat wil je ook, Beringe is een klein dorp met 2000 inwoners. Vroeger kon je eigenlijk spreken van Berlo HC, de club draaide op mijn familie. Daar is nu verandering in gekomen, het eerste bestaat niet alleen meer uit Beringse jongens. De club richt zich nu ook op talenten uit de regio. Die gasten komen hier graag spelen, ondanks dat ze er niets aan verdienen. Ze kiezen voor de nestwarmte van BEVO.'

Ron van Berlo is de laatste handballer uit de Van Berlo-familie die nog in het eerste team speelt. De topschutter is afkomstig uit een gezin van veertien kinderen (tien jongens en vier meisjes), waarvan er twaalf handbalden. De jongens haalden allemaal het eerste. Ron van Berlo: “En zo kwam het voor dat het basis-zestal ooit eens bestond uit vijf Van Berlo's. Alleen keepers heeft onze familie nooit geleverd.' Na een korte optelsom: “In het midden van de jaren tachtig bestond meer dan de helft van de selectie uit broers van mij.'

De oudste, Ger van Berlo (44), speelde twintig jaar lang in het eerste elftal en maakte alle hoogte- en dieptepunten van de club mee. Van Berlo kwam met BEVO HC in alle handbalklassen uit: van de vierde klasse afdeling tot en met de eredivisie. Hij behaalde met de club vijftien kampioenschappen. “Onder Will Bakker, voorganger van Van den Beucken, begonnen we professioneel handbal te spelen', vertelt Ger van Berlo. “Niet meer naief en overdreven aanvallend, maar meer berekenend. Frank van den Beucken was Bakkers logische opvolger.

Frank was als trainer meegegroeid met de jeugd, die al een keer Nederlands kampioen was geworden. Ik vond hem een prima trainer, die er altijd op lette dat de jeugdopleiding goed bleef draaien.'

Volgens Ger van Berlo doet BEVO er goed aan om ook spelers van buiten Beringe, bij voorkeur uit de regio Noord- en Midden-Limburg, aan te trekken. Voorheen speelden uitsluitend handballers uit de 19.000 inwoners tellende gemeente Helden, waartoe Beringe behoort, voor de club. “Een familie Van Berlo krijg je als vereniging maar een keer in de schoot geworpen. Op een gegeven moment is iedereen uitgehandbald. Het is niet verstandig om op de lange termijn te vertrouwen op een lichting handballers uit het eigen dorp. Als je steeds voor jongens uit de gemeente Helden kiest, kom je nooit verder dan de eerste divisie.'

Spelers van buiten Helden moeten wel iets extra's brengen, vindt Van Berlo. “Afgezien van het feit dat ze goed moeten kunnen handballen, moeten ze zich ook aanpassen aan BEVO. Hier heerst een familiaire, zeg maar wat kneuterige sfeer. Gezelligheid en saamhorigheid staan hoog in het vaandel. Na een wedstrijd luidt het motto niet 'snel in de auto stappen en naar huis', maar blijf je nog even hangen.' Na enig nadenken: “Het collectief is ook altijd de kracht geweest van BEVO, of er nu Van Berlo's bij waren of niet. ' Ron van Berlo, enthousiast: “Maar ze komen er weer aan hoor! De zonen van Ger, Rob en Dennis, hebben talent. Dennis is de eerste keeper uit de familiehistorie en Rob is jeugdinternational.'

Alle positieve geluiden ten spijt waakt trainer Van den Beucken voor overdreven euforie. “Er staat slechts een ding centraal: klassebehoud. Pas daarna kunnen we aan een langer verblijf in de eredivisie denken.' De jaargang 1995-'96 het laatste seizoen in de hoogste afdeling, was een van de zwartste bladzijden uit de geschiedenis van BEVO.

De ploeg degradeerde op twee doelpunten. Van den Beucken: “Die ellende wil ik niet meer meemaken. Dit jaar gaan we knallen.'