Abuis

In zijn column 'Abuis' (NRC Handelsblad, 30 oktober) verwijt Max Pam mij in het mediakatern Stroom van de Volkskrant van zaterdag 24 oktober zonder bronvermelding uit Nieuwe Revu het gegeven te hebben overgenomen dat de (inmiddels oud-)hoofdredacteur van het weekblad De Groene Amsterdammer Gerard van Westerloo, bij zijn directeur een onkostendeclaratie van tienduizend gulden had ingediend na pas enkele maanden in functie te zijn.

Toen echter later bleek dat Nieuwe Revu dit bericht inmiddels had ingetrokken, was ik volgens Pam 'niet te beroerd geweest' Nieuwe Revu als bron van mijn kennelijk onjuist gebleken informatie te noemen. Pam neemt mij dat blijkens zijn column kwalijk omdat ik iemand ben 'die anderen er graag op wijst dat het een doodzonde is om iets zonder bronvermelding over te nemen'.

Pams aantijging zou hout hebben gesneden als ik in mijn stukje in Stroom de indruk had gewekt de melding van Van Westerloo's onkostennota uit eigen nieuwsgaring via vertrouwelijke bronnen te hebben. Uitdrukkelijk schreef ik echter diverse details te hebben ontleend aan 'de publiciteit rond Van Westerloo's vertrek' bij De Groene. Waarbij mij de kwestie van de onkostennota trof als 'komische noot'. Daarmee is Pams beschuldiging vernauwd tot de vraag waarom ik niet exact heb aangegeven welk detail ik uit welk blad heb overgenomen.

Als het gaat om de kwesties die algemeen in de pers aandacht hebben gehad, is het in kranten heel gewoon te verwijzen naar 'de publiciteit' dan wel 'de berichtgeving'. Het is bovendien ondoenlijk binnen het bestek van een column - want dat was mijn stukje - precies op te sommen welke bladen een bepaald gegeven wel hebben genoemd en welke dat niet hebben gedaan. Dat Van Westerloo zijn redacteuren de straat op wilde sturen voor het maken van reportages, heeft in nagenoeg elk blad gestaan; de vermoedelijke hoogte van zijn afkoopsom maar in enkele. Beide gegevens heb ik dus overgenomen uit 'de publiciteit'.

Wat de onkostennota betreft, daaraan hebben bij mijn weten twee bladen aandacht geschonken: de Volkskrant, in een berichtje in een eerdere uitgave van Stroom, en Nieuwe Revu.

De Volkskrant noemde geen bedrag. Nieuwe Revu wel. Om het voor de lezer niet nodeloos ingewikkeld te maken, ben ik dat niet gaan uitsplitsen.

Ik had ook geen enkele reden om wantrouwig te staan tegenover de in de Volkskrant en Nieuwe Revu genoemde onkostenkwestie omdat ik, zoals ik in mijn stukje schreef, in de jaren dat Van Westerloo en ik gelijktijdig aan Vrij Nederland waren verbonden, nog weleens getuige ben geweest van een onkostenkwestie van hem. Dat 'het allemaal niet waar bleek', zoals Pam schrijft, is dus onjuist. Het enige wat onjuist bleek, is het bericht in Nieuwe Revu, en dat heb ik op verzoek van Van Westerloo zelf gemeld.