Terug van het weekend

“Thee, thee, thee... arbeid, arbeid, arbeid... koffie, koffie, koffie... maaltijd, maaltijd, maaltijd....

“Allah, Allah, Allah... kort, lang, kort, lang, kort... schreeuw schreeuw, schreeuw...'

Het hele eerste vrije weekend slaat het ritme van de bajeswaanzin keihard toe. De klok in mijn hoofd is eerder kreet dan tijd en dat zal voorlopig wel zo blijven ook. Zo iets raak je niet in een paar dagen kwijt. Veel te snel schiet het weekend voorbij. Bij de eerste aanwezigheidscontrole moet ik weer terug. Het is 20.30u. Het Kamp roept.

Op het station van Zutphen staat een vijftiental kampers al klaar. Op een skinhead na ben ik de enige blanke. Nieuwsgierig kijken ze me aan. Ook hier, net als in de HvB, is voorzichtigheid troef: wat is het voor een type, kunnen we hem vertrouwen, is het geen verraaier matennaaier, leipo of nog erger kindertikker? Allemaal vragen die eerst moeten worden beantwoord.

“Rozenhoffer of Graafse Kamper?' Vragend kijkt een rijksgenoot me aan. “Rozenhoffer, dat is meer dat'. Hij wijst naar een paar broodmagere junks. “Ja, niet allemaal hoor, je hebt er ook nog wel dat.' Hij wijst naar een dikke Turk. “Graafse Kamp', antwoord ik. Maar hij hoort me al niet meer. De bus is er: 'Vlieghart, voor al Uw busreizen'. Alsof we op vakantie gaan.

“Nou, ik ben me toch stoned geweest, te gek, ik stond helemaal blank...', “ik kon geen flesje meer door mijn strot krijgen, wat heet geen glas, zo lam was ik, het hele weekend voor pampus gelegen...' “Nou, ik tikte die gozer toch een paar keer, het bloed spoot eruit, maakte die het zelf naar, fucking weirdo...' “Winston, heb jij nog stuff over?' “En blond dat die stoot was en geen enkele haar op d'r kut, nog geen strootje, het leek de Mookerhei wel...' De hele rit gaat het maar door. Op Ajax en Feyenoord na komt er niks normaals aan te pas.

Het weekend is hier seks, geweld, drank en drugs.

“Graafse Kamp.' We zijn er. Met vier mede-kampers stap ik uit. Voor het toegangshek staat een groot aantal auto's met draaiende motoren. Bijna alle chauffeurs zijn haastig afscheid nemende vrouwen. De tijd dringt. Hun partners hebben nog een paar minuten. Na tienen is elke minuut te laat een uur minder weekend de volgende keer.

“Greet kus Corry van me als ze jarig is', schreeuwt een oudere man naar zijn wegscheurende vrouw.

“Vergeet de huur niet te betalen', brult een Marokkaan naar een gesluierde chauffeur.

“Verschuur, dat wordt de A-5, je vindt het zelf wel, he, lakens, dekens, slopen en wasspullen krijg je straks', dendert een bewaker.

De A-5 is heel klein en heel vies: een bed, een stoel, een met peukafdrukken bezaaid tafeltje, een met vlekken bezaaide houten vloer, een gebarsten wasbak, een hangkast, twee muurkastjes en een gescheurd gordijn.

Een geschreven tekst op de wand: 1 = Zwart, 2 = Blauw, 3 = Stillen, 4 = Rechters, ..., 10 = DOOD

Hier heeft een skinhead gezeten en hij gebruikte ook. Een kastplank is bezaaid met vloeitjes, papieren mondstukjes en lege pakjes shag.

Er wordt geklopt. “Twee lakens, twee dekens, twee slopen, een overtrek een vaatdoek, een theedoek, vier handdoeken, twee washandjes, hier even tekenen.' Gedwee teken ik af.

“Vrijdag bij de wasruil kun je alles omruilen, op de overtrek na, welterusten.'

Met de vaatdoek veeg ik de A-5 zo goed mogelijk schoon en schuif daarna mijn spullen in de kastjes.

'Als jouw beukje valt, begint mijn lente...' Het is de openingstune van Radio Grijs, de illegale zender voor Oss en omstreken. Voor Brabanders 'met hun hart op de juiste plaats'.

Tot ver in de nacht gaat de A-3 er keihard tegen aan. Cassette na cassette wordt afgedraaid. Het is alleen maar 'Beuken, neuken, stuukken, duwen, rukken plukken, fucken, kukken, stukken, mukken'.

Alle standjes worden ontelbare malen afgewerkt. Zaad- na zaadgolf rolt over me heen. Er komt geen einde aan. Bij deze zender wintert het nooit. Het is er altijd lente en zomer, en maar een keer herfst: 'Zelfs als haren van je kop vallen blijf je nog mijn blaadje'.

Pas na een bewaardersingreep houdt het op. Het is 2.30u.