DOODGEBETEN

Met Piet Borst ben ik het eens dat het verboden zou moeten worden om vechthonden te fokken en honden met aangeboren afwijkingen, ook als die raskenmerken heten (W&O, 31 oktober). Maar ik heb bezwaren tegen het gemak waarmee hij spreekt over aanlijnen en muilkorven, en over biotechnologie en bio-ethici.

Hij spreekt enkel vanuit het (vermeende) belang van de mens, het directe praktische nut van een dier voor de mens. Dat een dier ook een eigen leven heeft, met daaruit voortvloeiend eigen rechten, laat hij helemaal buiten beschouwing. Heeft een dieren- of plantenleven ook op zichzelf waarde? Hebben dieren en planten rechten? Dat zijn vragen waar mensen, in theorie dan wel in de praktijk, heel verschillende antwoorden op blijken te geven.

De voorgaande vragen mogen dan nog vragen zijn, de machtsverhoudingen zijn dat al lang niet meer. De mens heeft de macht op aarde verworven en gedraagt zich als een alwetende en almachtige god. Met alle vernietiging van dien, waar dieren en planten, maar ook mensen, onnoemelijk onder lijden en aan ten gronde gaan. Gelukkig zijn er nog mensen, helaas niet uitzonderlijk kapitaalkrachtig en geen uiterst actief legioen zoals Piet Borst stelt, die het gevaar van de mens als tovenaarsleerling zien. Zij proberen voor de belangen van dieren en planten, en dus ook voor die van de mens, op te komen en spreekbuis te zijn voor het machteloze en het stemloze. Als er meer naar hen geluisterd zou wordenen ze niet domweg de grond in getrapt zouden worden zoals in het artikel van Piet Borst dan zouden zijn kleindochters een grotere kans hebben om een lang en waardig menselijk leven te leiden op een levende en leefbare aarde.

    • Annelies Sturm