Sfeer in Hohenluft is sterk maar loom

CaDance. Voorstelling:Hohenluft, Choreografie en dans: Het Hans Hof Ensemble

Wat fluiten de vogeltjes toch hard in de stilte van de hoge bergen. Best relaxed, de natuur. Maar ook wel saai, als je kuurt in een sanatorium. De vier gasten in Hohenluft, drie mannen en een vrouw, rest niets anders dan de details van hun leven in dit kleine territorium tot op het bot te genieten. Na een bad droog je jezelf tergend langzaam af. Je dommelt weg in een ligstoel, sloft op pantoffels door het grint voor het terras of drinkt voor de zoveelste keer een gezond glas melk. Ook kun je je kortstondig onverstaanbaar over niets opwinden, klassieke muziek draaien of - alle tbc ten spijt - het ene sigaartje na het andere opsteken.

Maar er zijn meer mogelijkheden. Dat laten Andrea Boll, Andreas Denk Klaus Jurgens en Mischa van Dullemen van Het Hans Hof Ensemble uitgebreid zien. Het principe dat zij hanteren is glashelder. Alledaagse handelingen worden vergroot door ze nadrukkelijk uit te voeren of te stileren. Het resultaat is een werkelijkheid met een tic. Bij een medische check worden ledematen ongezond hardhandig gemanipuleerd, alsof het de onderdelen van een lappenpop betreft. Er zijn hele precieze manieren om te gaan zitten en liggen. Lopen kan onverwacht worden versierd met een sprongetje, een draai of een rol over de vloer en uitmonden in een synchrone choreografie. Wanneer drie mensen tegelijkertijd hun hoofd afwenden, is dat geen toeval.

De performers nemen zichzelf meermalen op de hak, bijvoorbeeld in een jolige, Tiroler verleidingsscene. Ook zetten zij een mooi spel met silhouetten neer achter de matte wand van het rusthuis. Het Hans Hof Ensemble is een opmerkelijk collectief, met een duidelijk eigen signatuur die twee jaar geleden werd gezet in de verfrissende productie Der Lauf der Dinge.

Helaas verveelt Hohenluft. De sfeer is sterk, maar loom. Het vervormen van de realiteit wordt snel een geaccepteerde code, die niet blijft verrassen omdat zij te lang eenzelfde spanningsniveau dient. Te laat wordt de subtiele absurditeit - vondsten die hooguit doen grinniken - een stap verder doorgevoerd. Pantoffels vliegen door de lucht. In een deken gesnoerd wordt de vrouw afgevoerd als een boegbeeld. Het is niet alleen de menselijke fantasie die nu op hol slaat. Ook de natuur begint op de zenuwen te werken. Het slotbeeld werkt als contrast spannend. Terwijl Denk aan zijn sigaar lurkt, liggen Jurgens en Van Dullemen als verkrampte salamanders op de grond en hangt Boll als een vleermuis in de deuropening.