Repulsion

Roman Polanski is niet zo maar een intrigerende filmauteur, hij is de droom van iedere talkshowhost. Hij ontsnapte als tienjarige uit het getto van Krakow, was als zwerfkind slachtoffer van morbide schietoefeningen van Duitse soldaten, getrouwd met de door de Manson Family vermoorde Sharon Tate, en werd in de VS bij verstek veroordeeld wegens verkrachting van een minderjarig model. Hij is zeer klein van stuk en altijd omringd door mooie vrouwen.

Ook al is hij al weer jaren de grootse vorm kwijt, Polanski slaagt er nog altijd in de grote sterren aan zich te binden. En dat terwijl bekend is dat hij - net als Alfred Hitchcock - acteurs als niet meer dan pionnen ziet. John Travolta verliet onlangs na een fors conflict een set in Parijs. Polanski is nu bezig aan een nieuwe film met Johnny Depp en Frank Langella in de hoofdrollen. Het is de vraag of Polanski hen tot dezelfde uitzonderlijke acteerprestatie zal brengen als de destijds 21-jarige Catherine Deneuve in Repulsion (1965).

Repulsion is een psychologische horrorfilm die zich bijna geheel binnenshuis afspeelt. Het is geen egodocument, maar het is moeilijk voor te stellen dat iemand met een onbedorven jeugd hem zou (kunnen) maken. Deneuve speelt de manicuriste Carol, die met haar zuster Helen een appartement in Londen bewoont. Helen doet het met een getrouwde man, waar de verlegen, anti-sociale Carol al haar walging van seks op projecteerd.

Wanneer haar zuster na drie kwartier van de film samen met haar getrouwde minnaar op vakantie gaat keert ze zich geheel van de buitenwereld af. Voor de kijker begint de verbijsterende afdaling in de steeds waanzinniger geest van Carol. Geluiden van lekkende kranen en tikkende klokken leiden tot openbarstende muren. Carol wordt geteisterd door paranoia en nachtmerries over aanranding: in een beroemde, overigens uit Jean Cocteau's La Belle et la Bete gekopieerde scene, komen graaiende armen uit de muur.

De andere onsterfelijke scene betreft de uitdrukking in de ogen van Deneuve wanneer zij met een kandelaar een bezoekende bewonderaar te lijf gaat. Polanski haalde Deneuve, met draaiende camera, net zolang het bloed onder de nagels vandaan, tot ze naar hem uithaalde. Dat weerhield Deneuve's zuster Francoise Dorleac er niet van om een jaar later de hoofdrol in Polanski's Cul-de-Sac aan te nemen.