Duitse kritiek op centrale banken 'slecht voor euro'

De kritiek van de regering-Schroder op de Bundesbank en de Europese Centrale Bank (ECB) is slecht voor de euro. Ze verdraagt zich bovendien niet met het Verdrag van Maastricht, dat de verhoudingen regelt tussen regeringen, de nationale centrale banken en de ECB. Politici mogen volgens dat verdrag geen pogingen doen om het beleid van centrale banken te beinvloeden. Dit zegt A. Wellink, president van De Nederlandsche Bank en bestuurslid van de ECB, in een vraaggesprek met NRC Handelsblad.

In Duitsland staat de opvolging van Bundesbank-president Hans Tietmeyer per 1 september volgend jaar nu al middenin de belangstelling. Daarbij circuleert ook de naam van staatssecretaris van Financien Heiner Flassbeck, een van de scherpste critici van het onafhankelijk rentebeleid van de Bundesbank en een vertrouweling van Lafontaine. Wellink waarschuwt voor politieke benoemingen van bankiers, als poging de onafhankelijkheid van centrale banken op termijn uit te hollen. “Als de 11 nationale bankpresidenten van de euro-landen op volstrekt politieke gronden worden benoemd, in plaats van op basis van vakkennis, dan kan dat op termijn de homogeniteit van het Europese Stelsel van Centrale Banken aantasten. Laten we hopen dat men de wijsheid heeft dat niet te doen.'

Wellink maakt zich zorgen over de begrotingspolitiek van de euro-landen in 1999. Dit jaar vallen de begrotingstekorten weliswaar gunstiger uit dan voorzien maar dat kan volgend jaar bij een teruglopende economische groei verslechteren. Ook de lonen kunnen uit de hand lopen, als de looneisen geen gelijke tred houden met de teruglopende vooruitzichten voor de economie. “Wat me opvalt is de neiging van de Duitse regering om aan de knoppen te draaien, de wens om te sturen', zegt Wellink. “Dat doet me denken aan de jaren zeventig.' Duitsland is volgens hem altijd het stabiliteitsanker van Europa geweest. “Dat moet nu geen kruipend anker worden.'

Wellink zegt zich te kunnen voorstellen dat de samenleving in met name de vier landen met hoge werkloosheid, Duitsland, Frankrijk Italie en Spanje, ongeduldig wordt nu de werkloosheid slechts mondjesmaat daalt. “Wat er nu aan kritiek op de centrale banken van de Duitse regering komt, is daar al voor een deel een uiting van.' Maar de hoge werkloosheid heeft volgens hem structurele oorzaken, die niet met een lagere rente kunnen worden verholpen.