Tango, de hele dag

Wat is er sneller en sexier dan een videoclip? Een Latijns-Amerikaanse videoclip.

Wie dat niet gelooft moet vooral eens naar Puma TV kijken, het Latijns-Amerikaanse muziekstation dat sinds enkele weken te zien is via Hotbird (13 graden oost, 12.092 GHz, h.) Ook op MTV of TMF ontbreekt het zeker niet aan fraai geschapen dames en heren, maar Puma TV slaat alle records. Regel een van de Latijns-Amerikaanse videoclip is kennelijk dat hij vooral aangenaam moet zijn om naar te kijken. De clips zijn zeker niet minder artistiek, of minder een technisch hoogstandje dan de Europese of Amerikaanse, maar de seksuele suggestie speelt in Zuid-Amerika duidelijk een overwegende rol.

Puma TV maakt deel uit van een klein, maar opmerkelijk digitaal boeket van Spaanstalige zenders. Zo is er Telesierra een uit Madrid afkomstig kanaal met een trash-programmering die herinneringen oproept aan de Italiaanse commerciele televisie uit de eerste, wilde tijd in de jaren zeventig. De hele dag zijn ongeestige maar breed lachende presentatoren bezig met het voeren met telefoongesprekken met kijkers, en de rest van de dag is er een dame op opgetogen toon bezig een elektrisch apparaat voor borstmassage aan de vrouw te brengen - een aantrekkelijk model aan haar zijde die de elektrotrillers aan de boezem bevestigd krijgt.

En dan is er Vacaciones, waarop ons - ook in het Engels en Frans - allerlei vakantiebestemmingen worden getoond, doorspekt met oproepen nu dadelijk bij het televisiestation te boeken.

Opmerkelijk is ook Cadena Sur een samenwerkingsverband tussen zenders uit verschillende Zuid-Amerikaanse landen. Dat klinkt goed, een beetje als TV5, maar de werkelijkheid valt niet mee. Wat een troep is daar te zien! Eindeloze praatprogramma's over niets, meestal met een hele familie en afgewisseld met orkestjes die zelfs op de armste bruiloften onmiddellijk naar huis zouden worden gestuurd.

Er zijn ook veel nieuwsuitzendingen uit verschillende landen op Cadena Sur, zowel in het Spaans als in het Portugees. In al die uitzendingen wordt CNN nagedaan, in die zin dat bij elke gebeurtenis een verslaggever live ter plaatse is. Het verschil met CNN is natuurlijk vooral dat het niet altijd - in onze ogen - belangrijke gebeurtenissen zijn waarbij de verslaggever ter plaatse is. Eindeloos vertelt de verslaggever, staande voor een kerk, dat hierbinnen, helaas buiten beeld de gasten voor de begrafenis van de gruwelijk vermoorde de dienst bijwonen, hoe laat ze kwamen, dat ze er echt zijn, dat ze hier toch echt naar binnen zijn gegaan.

Het werkt allemaal vervreemdend, net als een uitgebreide, live uitgezonden persconferentie over een financieel schandaal in Montevideo. Ik begreep er natuurlijk niets van, maar voelde wel dat ik aan de woorden van die meneer met die snor in het midden niet te veel waarde moest hechten. Ik kan er niet genoeg op aandringen dat ons NOS-journaal nu eindelijk eens per satelliet in Zuid-Amerika wordt verspreid, opdat de Zuid-Amerikanen dezelfde gevoelens van vervreemding over ons land deelachtig kunnen worden.

Naast Puma TV bevat dit digitale boeket echter nog een mooie zender, een hele mooie zelfs: Solo Tango. Die zender geeft, 24 uur per dag, waar de naam voor staat: alleen maar tango. Concertregistraties, interviews met muzikanten of dansers, clips - het kan niet op. Het mooist zijn nog wel die geheel of in fragmenten uitgezonden Argentijnse tangofilms uit de jaren dertig tot en met vijftig. De dansers en tangoliefhebbers die in beeld komen zijn meestal wat ouder, om niet te zeggen bejaard - waarmee Solo Tango vermoedelijk het enige muziekstation ter wereld is waar de getoonde lichamen gemiddeld ouder zijn dan twintig.