LAMMAS & POULENC

Anonymus 4: A Lammas Ladymass. Nederlands Kamerkoor: Francis Poulenc, sacrale muziek

Sommige cd's duren helaas te lang, zonder dat ze buitensporig lang zijn. In de trant van het gezegde 'Ik mag wel bonen, maar geen bakken vol'. Zo'n cd is A Lammas Ladymass van het vocale kwartet Anonymus 4. De Amerikaanse dames laten hier ruim een uur lang op een formidabel niveau de ingetogen pracht van de middeleeuwse Engelse liturgie horen.

De uitgevoerde misdelen zijn liturgisch te relateren aan de viering van Maria Hemelvaart waarbij de vroege Kelten een goede oogst afsmeekten. Gregoriaanse gezangen alterneren met de soms in hoekige sprongen geharmoniseerde, prille meerstemmigheid. Het is prachtig, maar de perfectie is griezelig en wordt op de lange duur monotoon. Anonymus 4 mummificeert deze lammas, in plaats van haar opnieuw leven in te blazen.

Hiermee vergeleken biedt het sacrale oeuvre van Francis Poulenc gezongen door het onvolprezen Nederlands Kamerkoor onder leiding van de Zweedse dirigent Eric Ericson, op de lange duur meer bevrediging. Poulenc wint het de laatste tijd in de publieke waardering steeds meer van zijn overige collega's uit de Groupe des Six. Dat verwondert niet. In zijn soms simpele schoonheid spreekt hij in de mis en de motetten op deze cd recht tot het hart. Het idioom is bekend, maar vervelen doet zijn muziek geen moment. Poulenc is zijn luisteraar steevast een stapje voor, en zo is vijf kwartier in een mum van tijd voorbij.