`Ik strijk blokkades glad, maak energiebanen schoon'; ALTERNATIEVE GENEZERS

Alternatieve geneeswijzen zijn omstreden, maar patienten en behandelaars wachten niet op wetenschappelijk bewijs. Therapeutic Touch maakt reumapijn draaglijk.

Acht jaar geleden werd de voet van Helena Kraan (67) geamputeerd. Ze heeft al tweeenveertig jaar reuma, in haar kaakgewrichten, haar handen heupen en haar voeten. De operatie slaagde, maar de naald en de draad bleven achter in de wond. Ze werd zieker dan ooit. Altijd had ze zelfstandig kunnen wonen, maar nu moest ze worden opgenomen in het Reumaverpleeghuis in Rotterdam.

Ze werd opnieuw geopereerd. Maar de pijn in de voet die er niet meer was, bleef. Fantoompijn. “Als je zo veel pijn hebt, en reguliere geneeswijzen niet helpen, ga je zoeken.' Ze kwam terecht bij een magnetiseuse. “Loop eens door de kamer, zei ze. Ik zweefde. Had geen rolstoel meer nodig. Bij het afrekenen zei ze: Geef maar wat het je waard is. Het heeft me allemachtig veel geld gekost, maar de pijn kwam terug.'

Drie jaar geleden kreeg ze haar eerste Therapeutic Touch-interventie van een bezoekster van het verpleeghuis. Van de eerste behandelingen voelde ze niet veel. “Maar na een paar keer begon mijn lichaam te tintelen.' De fantoompijn verdween. Ze werd rustiger en de kapotte huid op haar ontstoken gewrichten herstelde volgens haar ook sneller.

Kraan vertelde het goede nieuws door, in het Reumaverpleeghuis zijn nu tien verpleeghuismedewerkers volleerd `TT'er'. De verpleegster en de ziekenverzorgenden kunnen een interventie uitvoeren, maar activiteitenbegeleidster IJda Sondermeijer kan het ook. “Iedereen heeft genezende krachten. Je hoeft niet per se paranormaal begaafd te zijn.'

Sondermeijer behandelt Kraan regelmatig. “Het kan altijd wel even tussendoor.' Sondermeijer zet haar bril af. “Dan kan ik me beter concentreren.' De behandelaar, ook wel zender genoemd, moet goed `geaard' zijn.

“Je moet leeg zijn en je energie moet goed stromen.' Dan beweegt ze haar handen net boven het hoofd van Helena Kraan. “Aanraken mag, maar het hoeft niet.' Met strijkende bewegingen, “alsof je een kat aait', haalt ze haar handen langs het lichaam van Kraan.

Haar handen gaan als vanzelf naar die plekken waar de `energieblokkades' zitten. Die voelt ze ook door de leuning van de rolstoel heen. “Nu strijk ik de blokkades glad, ik maak de energiebanen schoon.' Ze legt haar handen op de rug van Kraan, “daar zitten de diepste gevoelens', en voegt energie toe. Ten slotte maakt ze een cirkelbeweging boven Kraans hoofd. “Nu neem ik afstand. Ik laat haar achter in haar eigen stolpje energie. Haar zelfhelend vermogen doet de rest.' Vijf minuten duurde de behandeling. “Langer is niet nodig.'

Algemeen directeur Wim van Deventer heeft de TT-cursus van zijn personeel betaald, maar zelf heeft hij nooit een behandeling geprobeerd. “Ik ben heel ouderwets. Als ik ziek ben, bel ik de huisarts en dan neem ik een regulier pilletje.' Maar hij heeft geen bezwaar tegen een behandeling. “Zolang ze me niet aanraken vind ik het best.' En of hij nou in TT gelooft of niet, is onbelangrijk, vindt hij. “Al zou ik het de reinste flauwekul vinden, als mensen met chronische pijn er baat bij hebben, wie ben ik dan om het te verbieden.' TT is volgens hem een vorm van aandacht, net zo doeltreffend en net zo gratis als een goed gesprek. Dat TT flauwekul is bewees volgens The Journal of the American Medical Association een elfjarig Amerikaans meisje. Als TT'ers energie voelen, dacht Emily Rosa, dan kunnen ze dat ook met hun ogen dicht. Ze bewoog haar handen boven die van 21 TT-therapeuten die achter een scherm zaten en haar niet konden zien.

Ze bleken de energie van haar handen niet altijd te voelen. Onzin, vinden Kraan en Sondermeijer het experiment. Zij kennen testen uitgevoerd achter dikke stenen muren. En die TT'ers konden wel energie beinvloeden.TT lijkt op strijken of magnetiseren, zegt hoogleraar reumatologie J. Rasker van de Universiteit Twente. Pijn, angst en stress verminderen. En uit onderzoek blijkt dat wonden sneller genezen. Hoe dat kan, weet Rasker niet. “TT-toepassers zeggen zelf dat hun behandeling niet geneest. Dat moet je dus ook niet verwachten.'

Opvallend is volgens Rasker dat de patient en de behandelaar zelf zich na een behandeling beter voelen. Of dat misschien een placebo-effect is, vindt hij niet relevant. “Ik weet niet of energiebanen bestaan, ik weet wel dat de hand van de dokter op een schouder van een patient invloed heeft op het genezingsproces. TT is liefdevol contact, dat heeft effect.'