Zapman

John van Loen rent op het doel af. Een medespeler schuift hem de bal toe. De keeper is uit positie. Het gaat een intikkertje worden, Johns voet ertegen en: GOAL! Dan klinkt er krak, het zal een kuiltje zijn geweest. De ambulance moet eraan te pas komen.

“Ik maakte zijn enkel open en zag twee klosjes hangen', verklaarde de chirurg. Hij was college aan het geven over het geval Van Loen. De zaal zat vol medicijnenstudenten, er liep ook een televisieploeg rond. We zagen John van Loen voorin de zaal op een stoeltje zitten met de bewuste voet omhoog. Hij kon er alweer een beetje op lopen. Achter hem was een levensgrote dia geprojecteerd van dezelfde voet, tijdens de operatie. Een bloederige bedoening. Ik voelde een misselijkheid opkomen en moest mezelf streng toespreken om te blijven kijken.

Dat hield ik vol tot de chirurg op de twee klosjes wees. Dat waren de resten van wat eens een machtige enkelband was geweest. Ik liep naar het raam en haalde een paar maal diep adem. Zoals je dat ook doet met zeeziekte, diep ademhalen en de blik op de horizon.

Twee minuten later kroop ik weer voor het toestel, de dia was verdwenen. John van Loen kreeg nog wat vragen gesteld. Hij zat er doodgemoedereerd bij. Hij kon tegen een stootje, zei hij. Ik heb altijd gedacht dat ik ook tegen een stootje kon.

Als er een kies moet worden afgeslepen voor een kroon, hoef ik geen verdoving. Liever een beetje pijn op het moment zelf dan de rest van de dag met een dode mond rondlopen. Je moet wel je beste beentje voorzetten om de tandarts zover te krijgen. Ze zijn als de dood dat de patient onverwachte bewegingen gaat maken tijdens het boren en het snijden.

“We beginnen gewoon zonder en als ik rare fratsen uithaal, kunt u me nog altijd de spuit geven.' Daarmee krijg ik hem meestal om. En als de pijn dan komt, heet ik die van harte welkom.

“Ben je daar? Dat is een tijd geleden.' Net zoals met honden die blaffend op je afstormen. Gewoon vriendelijk goedendag zeggen.

“Zo, brave jongen. Hoe is het met jou? Jij hebt het er ook maar druk mee, he.'

Maar hoe heet je een foto van een opengesperde enkel welkom? De bloederige resten van een pees, hoe spreek je die toe?