PvdA oneens over Schiphol; Schiphol mag groeien van de partij, maar hoe en waar?

Leden van de PvdA vinden dat Schiphol mag groeien mits daarbij met het milieu rekening wordt gehouden. Over wat dat in de praktijk moet betekenen, lopen de meningen uiteen.

Alle stromingen binnen de PvdA bliezen zaterdag hun partij mee in het Haarlemse Concertgebouw op een discussiebijeenkomst over Schiphol. De een beklemtoonde het enorme economische belang van de luchthaven, de ander wees op de ondraaglijke geluidsoverlast in de buurt en weer een ander informeerde bezorgd of de PvdA haar nu werkelijk wilde verbieden met goedkope chartervluchten twee keer per jaar haar dochter op Ibiza te bezoeken.

Voor PvdA-fractieleider Melkert, die het verloop van de discussie onbewogen op de eerste rij volgde, was het ongetwijfeld een strelend gevoel dat zijn partij zulke uiteenlopende groepen vertegenwoordigt en dus een echte brede volkspartij is. Maar het maakt de besluitvorming over de vraag hoeveel Schiphol nog mag groeien er niet eenvoudiger op.

Dat men in de nabije toekomst niet naar elders kan uitwijken staat vast. Maar wat dan te doen op Schiphol zelf? Een PvdA-commissie onder leiding van R. de Wit, voormalig commissaris van de koningin in Noord-Holland, beval aan het vliegveld anders in te delen waardoor er veel minder geluidsoverlast zou worden veroorzaakt. Als het aan haar ligt wordt de Zwanenburgbaan gedraaid (zogeheten 5GG-optie). Deze suggestie staat echter op gespannen voet met de al ver gevorderde plannen van het kabinet voor een nieuwe vijfde baan, die in een andere richting ligt.

PvdA-luchtvaartspecialist R. van Gijzel, tevens commissielid brak eveneens een lans voor deze optie in Haarlem. Hij erkende dat er bezwaren aan kleefden, maar stelde dat er beslist naar de `5GG' moest worden gekeken. “Als die werkelijk minder hinder veroorzaakt', aldus Van Gijzel, “dan ben je gek om dat niet te doen.'

De vroegere Noord-Hollandse gedeputeerde F.

de Zeeuw, die zich ook intensief met `Schiphol' heeft beziggehouden, meende echter dat het beter was aan de oude plannen vast te houden en waarschuwde voor “illusiepolitiek'. Volgens hem zou het veel extra tijd kosten in dit stadium de plannen om te gooien en de ingewikkelde besluitvormingsprocedure voor de aanleg van een nieuwe baan van voren af aan te beginnen. R. Wever van Schiphol, als deskundige uitgenodigd, onderschreef de mening.

Ook de vraag of er op den duur een andere locatie voor Schiphol moet komen en zo ja waar kwam ter sprake. Volgens Van Gijzel is de enige reele optie in dat geval een kunstmatig eiland op enige afstand in de Noordzee. Maar ook hierover bleken de meningen verdeeld. Van Gijzel had bovendien verklaard dat particuliere bedrijven zelf de voornaamste kosten voor hun rekening moesten nemen. “Dan kun je die optie nu al vergeten', vond de Amsterdamse burgemeester Patijn. Anderen achtten de Noordzeelocatie ook uit milieu-oogpunt onaantrekkelijk.

Waarnemend partijvoorzitter Vreeman wilde de circa 300 aanwezigen niet helemaal met lege handen naar huis gaan en verklaarde daarom aan het eind van de middag nog maar eens dat de meerderheid zich wel leek te kunnen vinden in `selectieve groei'. Dat wil zeggen: wel groei maar met inachtneming van de belangen van het milieu en de omwonenden. Wat dat in de praktijk moet betekenen, bleef echter duister.

Tot tevredenheid van allen verklaarde zowel Schiphol als de milieubeweging zich bovendien bereid met elkaar om de tafel te gaan zitten om te werken aan een concept voor een milieuvergunning. Daarin zou precies moeten worden vastgelegd hoeveel lawaai en luchtverontreiniging de vliegtuigen mogen maken. Als tegenprestatie voor een strenge milieuvergunning zou het nu geldende plafond van 44 miljoen passagiers per jaar kunnen vervallen.