Hakkinen rijdt zingend naar wereldtitel Formule I

“En dan begin je dus te zingen in de wagen.' Zonder een werkelijk gevecht te hoeven te leveren ging de nieuwe wereldkampioen Mika Hakkinen uit Finland gisteren halverwege de race al zingend over de baan tijdens de Japanse Grand Prix in Suzuka. Zijn concurrent Michael Schumacher leverde slechts strijd met zichzelf en verloor.

Het had een mooi en fel gevecht om de wereldtitel in de Formule I moeten worden. Met zes overwinningen op zijn naam was Schumacher in Japan aangekomen met slechts vier punten achterstand op Hakkinen, die zeven keer winnend over de streep ging. Als Schumacher zou winnen had Hakkinen tweede moeten worden om de wereldtitel veilig te stellen. In de trainingen en kwalificatie, respectievelijk vrijdag en zaterdag, imponeerde Schumacher. Met zijn Ferrari reed hij consequent sneller dan Hakkinen in zijn McLaren Mercedes. Het is op de bochtige achtbaan van Suzuka nu eenmaal “good fun to throw the car around', zei Schumacher zaterdag optimistisch. Gisteren startte hij op pole position, voor Hakkinen. Aan alle voorwaarden voor een spannend slot van het seizoen leek te zijn voldaan.

Totdat Schumacher in startpositie plots zijn hand opstak. Net zoals Jarno Trulli tijdens de eerste start was overkomen, sloeg zijn motor af. Er moest opnieuw gestart worden, ditmaal met Schumacher, als straf, achteraan het veld van 21 wagens. “We hadden voor verschillende situaties de tactiek doorgenomen', zei Schumachers teamgenoot Eddie Irvine achteraf, “maar niet de situatie waarin ik voorin rijd en hij helemaal achteraan.' Hakkinen: “Ik heb moeilijkere races gereden dan deze.'

Toch leek het ook toen nog spannend te gaan worden. Michael Schumacher schoot door het deelnemersveld naar voren - “de andere rijders waren erg sportief' - en lag na vijf ronden op de zevende positie. Met de ervaren oud-wereldkampioen Damon Hill en titelverdediger Jacques Villeneuve voor zich stokte zijn opmars even, maar de baan kwam vrij toen de rijders om beurten voor hun eerste bandenwissel de pit indoken. Schumacher rukte op naar de derde plaats, terwijl zijn teamgenoot Eddie Irvine in tweede positie druk op de Fin bleef houden.

Ook al lag Hakkinen bijna dertig seconden voor op Schumacher, er leek nog een kansje voor de razendsnelle Duitser.

Maar het einde kwam met een klap. Twintig ronden voor het einde, ontplofte Schumachers rechter achterband en was de strijd voorbij. Hakkinen hoorde over de radio van zijn teamleider het nieuws en begon in zijn wagen vast een liedje te zingen. Hij had Irvine inmiddels op enige achterstand gezet en hoefde in de laatste ronden geen haast meer te maken. “Het was moeilijk me nog te concentreren', zei hij later, maar de eindzege en de wereldtitel konden Hakkinen niet meer ontgaan. Eddie Irvine eindigde in zijn Ferrari tweede en Hakkinens teamgenoot David Coulthard werd derde.In de eindrangschikking voor het WK bleef Schumacher op de tweede plaats staan. De Britten Coulthard en Irvine werden respectievelijk derde en vierde.

Voor de 30-jarige Hakkinen is het wereldkampioenschap een mooie kroon op een carriere die enige jaren terug vroegtijdig ten einde leek te komen. Na een ongeluk tijdens de GP van Australie in 1995 kreeg hij geen lucht meer toen hij uit de wagen werd gehaald. Een noodoperatie direct naast de baan was nodig om hem in leven te houden. “Het leven is anders sindsdien', zei de kalme, correcte Hakkinen gisteren over dit oogcontact met de dood. Over de felle strijd met zijn licht ontbrandbare Duitse concurrent zei hij slechts: “Anderen hebben kritiek geleverd op Schumachers gedrag, maar ik heb een goede faire strijd met hem uitgevochten.' Schumacher was de eerste die Hakkinen feliciteerde toen de Fin na zijn ereronde de pits weer binnenreed.

Hakkinen is de tweede Finse wereldkampioen in de Formule I. Hij treedt in de voetsporen van zijn manager Keke Rosberg, die in 1982 zegevierde.

De vele Finse vlaggen toonden dat de sympathieke Fin ook de duidelijke favoriet was bij het Japanse publiek. Zijn bijnaam luidt The Flying Fin, zoals ook groot op de vlaggen van een groep Japanse meisjes stond. Zo'n drie uur na de race zat de tribune tegenover de pit nog halfvol en klom Hakkinen nog eens op de pitmuur om zich uitgebreid te laten toejuichen.

Jos Verstappen moest na 21 ronden opgeven, door problemen met de versnelling. “Die problemen hebben we het hele jaar al.' Terwijl andere teams in Suzuka blijven om banden van de Japanse fabrikant Bridgestone te testen voor komend seizoen - Goodyear, de fabrikant van Schumachers klapband, houdt de Formule I voorlopig voor gezien - vertrok Verstappen meteen naar huis. Zijn contract met Stewart Ford is voorbij maar hij is positief over zijn toekomst in de Formule I. “Zeker testrijden, wellicht een vaste plaats.'

Op de race waren 148.000 bezoekers afgekomen. Motorsport is populair in Japan, dat binnenslands zijn Formule Nippon kent als leerschool voor de Formule I. In deze klasse rijdt ook de Nederlander Tom Coronel, met het oog op een mogelijk debuut in de Formule I: “Ik moet een keer in zo'n ding hebben gereden.' Over Hakkinen zei Coronel in Suzuka: “Hij heeft het verdiend na alles wat er is gebeurd, zoals zijn ongeluk. Ik begrijp alleen niet hoe hij dan zijn emoties zo in bedwang kan houden.' Coronel hoopt het voorbeeld te volgen van de coureur wiens plaats hij innam in de Formule Nippon, de populaire Toranosuke Takagi die dit jaar debuteerde in de Formule I.

Voor McLaren is het zeven jaar geleden dat de stal een wereldkampioen leverde de Braziliaan Ayrton Senna. McLaren had destijds een succesvolle combi met Honda, dit keer met Mercedes.

Ferrari moet terug tot 1979 voor de laatste titel. Toen was het de Zuid-Afrikaan Jody Scheckter die de renstal uit Maranello het wereldkampioenschap bezorgde. McLaren haalde tevens de constructeurstitel binnen. Ook hier moest Ferrari genoegen nemen met een tweede plaats.