Amsterdam koestert zijn marathon

AMSTERDAM, 2 NOV. Met drie atleten onder de twee uur en tien minuten deed de marathon van Amsterdam gisteren goede zaken in de strijd om aanzien en prestige. “Pleur op, ik wil effe oversteken. Dat heb ik vandaag niet gehoord.'

“Een wereld van verschil' openbaarde zich voor het oog van Jos Hermens. Werd de atletenmakelaar vorig jaar nog tot vervelens toe geconfronteerd met “dat typische Amsterdamse cynisme', twaalf maanden later bespeurde hij “hartverwarmend enthousiasme' langs de kant van de weg. Zijn conclusie na 42.195 meter door regen, weer en wind: “Amsterdam heeft de marathon in de armen gesloten.'

Of de wens de vader van de gedachte was, bleef onduidelijk. Maar feit was dat gisteren, ondanks de gure wind en de regenbuien, aanzienlijk meer publiek langs het parcours stond dan een jaar geleden, toen het gemeentebestuur van Amsterdam zich bovendien beklaagde over de verkeerschaos die ontstond na het afsluiten van de binnenstad. Protesten bleven nu achterwege. Tevreden keek Hermens na afloop terug op het evenement, dat nog niet zo lang geleden te boek stond als het lachertje onder de marathons. “We hebben een doorbraak geforceerd.'

Ook in sportief opzicht hadden Hermens en zijn zakenpartner, directeur Rob Pauel van organisator Global Sports Marketing, alle reden om opgetogen te zijn. Met de winnende tijd van de Keniaan Sammy Korir (2.08,13), drie lopers onder de 2.10 en twee parcoursrecords deed `Amsterdam' goede zaken in de strijd om aanzien en prestige. Pauel, triomfantelijk: “Ik wil al die mensen die ons twee jaar geleden nog een sufferdje noemden nu nog wel eens de hand geven en horen wat ze te zeggen hebben.'

Tijden zijn heilig. Ze zijn het visitekaartje van de organisatie. Hoe scherper het parcoursrecord, hoe groter de kans op een sterker deelnemersveld bij een volgende editie. Hermens en Pauel spraken gisteren dan ook de verwachting uit in de toekomst met “meer grote namen' voor de dag te zullen komen.

Zeker omdat `Amsterdam' volgend jaar twee weken eerder op de kalender staat, op 17 november om precies te zijn. Hermens: “In de hoop dat de weergoden ons gunstiger gezind zijn, al hadden we vandaag niet klagen gelet op het beestenweer van de afgelopen weken.'

De verwachtingen waren hooggespannen. In alle voorbeschouwingen werd verwezen naar Ronaldo da Costa, de Braziliaan die eind september een psychologische barriere doorbrak het tien jaar oude wereldrecord (2.06,50) van Belaney Densamo door in Berlijn maar liefst 45 seconden sneller te lopen dan de Ethiopier destijds in Rotterdam. Wat Da Costa kon, dat kon `Amsterdam' ook. Om de ambities te onderstrepen werd hoofdsponsor Delta Lloyd opnieuw bereid gevonden om een miljoen gulden uit te keren aan de man of vrouw die het kunststukje van Da Costa zou herhalen.

Dat bedrag bleef in de kluis. Vooral “de hinderlijke wind in het oosten' was daaraan volgens Hermens schuldig. Verder ontkwam de oud-atleet niet aan de conclusie dat “Amsterdam in de breedte voorlopig nog tekort komt'. Daarmee was niets te veel gezegd. Want hoewel de nummers een tot en met drie bij de mannen onder de 2.10 bleven, kwam de nummer vier, de Braziliaan Elias Bastos (2.14,57), bijna vijf minuten later over de streep dan de winnaar van het brons, de Spanjaard Alberto Juzdado (2.09,59).

Het gebrek aan een brede top was een van de redenen waarom Juzdado's landgenoot Martin Fiz gisteren voortijdig afhaakte. Met veel tamtam was de 35-jarige Bask vorige week op het allerlaatste moment toegevoegd aan het deelnemersveld, maar in de straten van de hoofdstad kon de voormalig Europees- en wereldkampioen zijn faam niet waarmaken. Een te laat aangereikte drinkbus verstoorde zijn ritme halverwege de race, waarna Fiz de aansluiting met de kopgroep verloor en hopeloos alleen bleef ronddolen.

Bij kilometer 33 staakte hij de strijd.

Het uitvallen van Fiz deed volgens Hermens niets af aan “de enorme stap in de goede richting die we vandaag hebben gezet'. Niettemin gaat elke vergelijking met de marathon van Rotterdam nog altijd mank. Werkt de voorjaarsklassieker met een budget van circa anderhalve ton, in Amsterdam moeten Hermens en Pauel het met de helft doen. Ter vergelijking: de toonaangevende marathons, zoals die in Londen, New York en Boston, werken met budgetten tussen de drie en de vier miljoen gulden.

Van zulke bedragen kan Amsterdam alleen maar dromen, al koesteren Hermens en Pauel hoge verwachtingen voor de nabije toekomst. Pauel: “Wie zijn bestaansrecht heeft bewezen, kan met een gerust hart aankloppen bij potentiele sponsors.' Vraag is echter of in Nederland ruimte is voor twee marathons van gelijkwaardig niveau. Pauel voorziet geen probleem. “Amsterdam en Rotterdam bijten elkaar niet. Nederland is vlak, bereidwillig en enthousiast.'

Dat laatste kon Hermens slechts beamen. “Vorig jaar was het hier: `Pleur op, ik wil effe oversteken. Oprotten met die marathon.' Dat heb ik vandaag niet gehoord.'

In een tijd van 2.08,44 heeft de Keniaan John Kagwe gisteren de marathon van New York gewonnen. Titelverdediger Kagwe had enkele meters voorsprong op landgenoot Joseph Chebet. Wereldkampioen Abel Anton uit Spanje staakte na ruim dertig kilometer de strijd. Bij de vrouwen won de Italiaanse Franca Fiacconi in 2.25,23. Tweede werd de Mexicaanse Adriana Fernandez, voor de Keniaanse Tegla Loroupe, de houdster van het wereldrecord

(2.20,47).