Ajax ouderwets op dreef in de Goffert, crisis of niet

Nog niet zo lang geleden probeerde de Ajax-voorzitter de media ervan te overtuigen dat er toch echt geen sprake was van een crisis bij Ajax. Nog afgezien van het feit of het werk van de trainer wel of niet ter discussie stond, dwong hij zijn gehoor niet langer Ajax een crisis aan te praten. Crisis, hoezo crisis? Bij Ajax kent men geen crises. Misschien dat de voorzitter binnenkort de media meent ervan te moeten doordringen dat hij destijds gelijk had. Want Ajax staat na de 4-0 overwinning van gisteren op NEC gewoon weer aan de top.

Van euforische stemmingen heeft men bij Ajax sinds het vertrek van Van Gaal niet zo veel last meer. Een paar overwinningen op rij (5-0 op Twente, 4-0 op Cambuur, 9-0 op UDI en 4-0 op NEC) zouden voor degenen die met de Van Gaal dwepen, voldoende reden zijn geweest van het dak van de Arena te schreeuwen dat Ajax de beste van de wereld is. De Deen Olsen is realistisch - zijn gezicht vertoont zelfs de trekken van een pessimist - en hij laat zich niet van de wijs brengen door een paar royale overwinningen. Hij heeft de afgelopen maanden voldoende ervaringen bij Ajax opgedaan om te beseffen dat de stemming van de ene op de andere dag kan omslaan.

Overmorgen treft Ajax namelijk Olympiakos Pireaus, een Europese middenmoter waartegen de Amsterdamse ploeg bijna twee weken geleden in Athene slecht speelde. Wanneer woensdag in de Champions League de Grieken worden verslagen, heeft het er veel van weg dat Ajax weer in goeden doen is. Mogelijk biedt de confrontatie met Olympiakos een juiste graadmeter voor het spelpeil van Ajax op dit moment. Maar dan nog is het de vraag of Olsen zijn gezicht in een glimlach plooit, als Ajax van de Grieken wint.

Na de wedstrijd in het Goffert-stadion van Nijmegen had Olsen heus wel even mogen glimlachen. De tegenstand van NEC was weliswaar niet groot, de overwinning had bovendien groter uit kunnen vallen, maar het spel van Ajax was bij vlagen toch aardig geweest. Daarnaast staat Ajax door de successenreeks van de laatste weken en de terugval van Feyenoord gewoon weer waar de ploeg op basis van talent kwaliteit en status hoort te staan. De top van de ranglijst mag dan de laatste weken een verrassende aanblik bieden, aan het einde van de competitie is het gewoon weer een oude bekende die kampioen wordt.

Het is allemaal leuk en aardig wanneer clubs als Utrecht, NEC Willem II, Heerenveen, Twente, Vitesse en AZ even in de schijnwerpers staan door hun goede spel en verrassende overwinningen, het blijven korte-termijnsuccesjes die alleen de opportunisten in hogere sferen brengt. Een kinderhand is gauw gevuld. Het is voor de kleine clubs allemaal leuk en aardig wanneer Ajax, Feyenoord en PSV in mindere doen zijn, op de langere termijn moeten zij toch weer hun meerdere erkennen in de kapitaalkrachtige grote drie. Iets van die strekking moet gisteravond door de hoofden van de NEC-spelers en hun aanhang hebben gespookt. Zoals: we spelen wel goed, we staan wel hoog, maar Ajax is toch Ajax, crisis of geen crisis. Vandaar dat NEC (zonder topscorer Renfurm) zich gewillig door de Amsterdamse toploeg van hoekvlag naar hoekvlag liet sturen.

Ondanks de onophoudelijke regenval voor en tijdens de wedstrijd was het veld redelijk bespeelbaar. De grasverzorgers hadden dan ook hun uiterste best gedaan. NEC wilde de wedstrijd tegen Ajax kost wat kost spelen, ook al zou het veld en het weer dat niet toelaten. Ajax in minderen doen, is toch beter als tegenstander dan Ajax in goeden doen meende trainer Calderwood. Daarnaast had de KNVB een dringend beroep gedaan op de Nijmeegse club alles in het werk te stellen het veld speelklaar te maken. Het zou in verband met contractuele verplichtingen consequenties kunnen hebben wanneer de rechtstreekse tv-uitzending van Canal Plus in gevaar kwam, voerde de KNVB als motief aan. Overdekt of niet, paraplu of niet, de stortregens maakten het allerminst aangenaam om in De Goffert te vertoeven. Thuis voor de buis was het beter toeven moeten de commercielen van Canal Plus en de KNVB handenwrijvend hebben gedacht.

Na een kwartier wedstrijd viel bovendien de lichtinstallatie van het stadion uit. Een half uur stonden toeschouwers in de regen en in de duisternis te wachten met de vraag of nu wel of niet werd doorgespeeld. Voorwaar, een heerlijk avondje KPN-Telecompetitie. Nadat het licht weer in werking was gebracht, stelde Ajax in de harde regen snel orde op zaken. Litmanen en Arveladze brachten Ajax op een 2-0 voorsprong, zonder dat NEC er iets noemenswaardigs tegenover kon stellen. Toen NEC-spits De Gier kort voor rust met een wilde sprong met twee benen naar de bal en tegenstander een rode kaart kreeg van scheidsrechter Wegereef, was de tegenstand van NEC gebroken. Beledigende spreekkoren van de NEC-aanhang aan het adres van Wegereef waren de eerste tekenen van frustratie, vroegtijdig vertrek naar huis en haard de volgende.

In de tweede helft liep Ajax dankzij Wamberto en Witschge gemakkelijk uit naar 4-0. Dat NEC nog een paar keer zo dicht bij Ajax-doelman Van der Sar kon komen, was mede het gevolg van naief verdedigen van Splinter. De jonge Ajacied grossierde in foutieve passes en bleek geen leiding te kunnen geven aan de verdediging wanneer bijvoorbeeld de buitenspelgeval gehanteerd diende te worden. Het waren smetjes op het bij vlagen leuke voetbal van Ajax.