Stadjers en plattelanders in wassend water; Ita Bok (75)

Twee maanden revalideert Ita Bok nu in verpleegtehuis Maartenshof in Groningen. Hoort ze gistermiddag om twee uur opeens dat ze moet verkassen naar Winsum. Met het hele huis! Snel “een verschoninkie' gepakt, de medicijnen in de tas, en “hup klaar was ik. Dit is echt om je dood te lachen. Wat een verzetje he.'

De opwinding in de conversatiezaal was groot, weet ze. Iedereen kwam direct in actie. Een enkeling huilde. En het rusten in de middag werd overgeslagen. “Maar niemand heeft gelukkig gegild. Want het is voor de mensen hier nogal wat hoor. Die leven elke dag al jaren lang hetzelfde ritme.'

Bok kwam in de Maartenshof terecht nadat ze haar heup brak. “Chirurgen hebben me weer opgelapt met een pin in mijn heup. En hier leren ze me weer lopen.' Met een loopbrug en een hometrainer. “Lachen he, zo'n ouwe op een droogfiets. Nou: laat ik je dit zeggen. Ik fiets liever dan dat ik mee doe aan de creativiteit. Dat is zo georganiseerd oud zitten zijn.'