Meiden met een missie zijn nergens bang voor

Sinds anderhalf jaar trainen en spelen de Nederlandse handbalsters bijna dagelijks. De internationals willen onder leiding van de bloedfanatieke bondscoach Bert Bouwer vanuit het niets naar de wereldtop. Maar het `Oranjeplan' behelst meer dan alleen handballen.

Dat de handbalsters sinds vorig jaar flink zijn vooruitgegaan, is de buitenwereld nauwelijks opgevallen. Daarom proberen de vrouwen van bondscoach Bert Bouwer ook op andere manieren de aandacht te trekken van kandidaat-sponsors en toeschouwers. Desnoods doen ze er wat kleren voor uit. De projectleider van het `Oranjeplan' van de handbalsters, Cees Sijbesma, spreekt over “assertieve marketing'. “Voor wie ons wil steunen, blijft het niet bij een reclamebord in de zaal of een logo op briefpapier.'

Ze proberen als kerels te handballen, maar buiten het veld maken de handbalsters gebruik van hun vrouwelijkheid. Zo ging de hele ploeg met ontbloot bovenlichaam op de foto, wel keurig met de handen voor de borsten. De prikkelende plaat is op Internet te zien op de webside van het Nederlandse Handbal Verbond en stond al eens in Panorama. “We waren met de bus op de terugweg van een interland tegen Polen toen voor het eerst over die foto werd gesproken. Iedereen was het er meteen mee eens en vond het wel grappig', herinnert speelster Natasja Burgers zich.

Sommige mensen in de handbalwereld vonden het een belachelijke actie. Burgers noemt die reactie kortzichtig. Bondscoach Bouwer spreekt over “een prachtfoto'. Hij heeft hem thuis boven zijn bureau hangen. Maar Bouwer, die zelf niet op de foto staat (“Had ik mijn handen dan hier moeten houden?'), kondigt meteen namens de ploeg aan dat de dames niet verder zullen gaan. Er zijn grenzen en die zijn bereikt. Playboy en Penthouse hoeven dus niet te bellen. “Het gaat nog altijd om het handbal', aldus Bouwer.

Op de nieuwste groepsfoto is zijn selectie te zien in Griekse gewaden en met fakkels in de hand. Het is een verwijzing naar de Olympische Spelen, het grote doel van de handbalsters.

De foto zal worden gebruikt voor ansichtkaarten en voor grote billboards die in de buurt van een aantal grote bedrijven potentiele geldschieters, zullen worden neergezet. “De directeur zal 'm elke dag zien staan en kan een persoonlijke boodschap lezen', vertelt Sijbesma, die nauw met een reclamebureau samenwerkt.

Ook krijgen vele mensen uit het bedrijfsleven regelmatig een business box toegestuurd met daarin informatie over de ploeg. In het eerste doosje zit onder meer een foto van Natasja Burgers. Daarop staat de 23-jarige handbalster flitsend gekleed afgebeeld op een scooter. Ik zoek een partner, luidt de tekst onder de foto. Sijbesma: “Geinteresseerden moeten mij bellen en dan vertel ik ze wat voor een partner Natasja zoekt.'

Burgers, een van de beste speelsters van de ploeg, verleent graag haar medewerking aan dergelijke projecten. Aan de andere kant vindt ze het spijtig dat het nodig is. De Nederlandse handbalwereld is te klein om de ploeg zelf te kunnen bedruipen. Drie grote sponsors zorgen er samen met NOC*NSF voor dat het Oranjeplan kan draaien met een jaarbegroting van liefst 2,2 miljoen gulden. Maar straks is er nog meer geld nodig. Veel speelsters zijn binnenkort afgestudeerd en moeten dan worden vrijgekocht van hun werkgevers.

De handbalsters hebben ook meer gewone aanhangers nodig. De wedstrijden die de ploeg in december op het Europees kampioenschap in Amsterdam moet spelen, zijn nog lang niet uitverkocht. En het gaat toch om nog geen 3.000 toeschouwers per duel. Dat EK wordt in vele opzichten een belangrijk evenement. Een plaats bij de eerste vijf geeft recht op deelname aan het WK van '99, dat tevens geldt als olympisch kwalificatietoernooi.

Slechts een klein wonder kan er voor zorgen dat Nederland zich nu al rechtstreeks voor het WK zal plaatsen. Een positie bij de eerste tien zou al een uitstekende prestatie zijn van een ploeg die een jaar geleden nog niet bij de top-20 van de wereld stond.

Het probleem is dat zo'n plaats in de middenmoot niet aanspreekt bij het grote publiek. Het zal de handbalsters een zorg zijn. Sinds anderhalf jaar wordt er bijna dagelijks getraind en speelde de ploeg van Bouwer zo'n zeventig interlands. Uit alles blijkt de grote ambitie en het fanatisme van trainer en speelsters. Voor elke wedstrijd bij het Holland-toernooi, deze week in Schiedam, staan de handbalsters tijdens het volkslied met verbeten gezichten hand in hand in een kring en zingen luidkeels mee. “Het is onze manier om te tonen dat we er voor gaan. We willen kracht uitstralen', vertelt Natasja Burgers.

Niet voor niets heeft het project op weg naar de Olympische Spelen van 2000 de naam Meiden met een missie gekregen. En mocht Sydney niet worden gehaald, dan is er volgens alle betrokkenen nog niets aan de hand. Dan richt men zich gewoon op de Spelen van 2004. De vraag is of iedereen wel zo'n lange adem heeft. Een geldschieter heeft zijn steun in ieder geval nu al toegezegd. Ton van Born, eigenaar van automatiseringsbedrijf Datateam, is niet alleen de grootste sponsor, maar ook de grootste fan van de ploeg. Samen met Bouwer is Van Born de geestelijke vader van het Oranjeplan. Dagelijks heeft hij contact met de bondscoach.

Van Born, zelf een handbalscheidsrechter, is trots op de ploeg. Dat toont hij ook regelmatig. Binnenkort neemt hij de speelsters mee naar een beautyfarm in Limburg. Bouwer mag niet mee.

“De spanning moet er even af', zegt Van Born. De enthousiaste sponsor is er van overtuigd dat hij over twee jaar ook met de handbalsters naar Sydney reist. “Deze ploeg gaat met stappen vooruit', zegt Van Born. “Kijk eens naar zo'n beest als Olga Assink. Het is fantastisch om haar te zien. Jammer dat nog niet veel Nederlanders het opmerken. Wij zijn zoals gewoonlijk weer sceptisch.'