Een kopstoot in de slagerij

Cafe 'Bontekoe' in Leiden, daar moet je eens heen, had iemand gezegd. 'Bontekoe', dachten we, dat kon niet anders zijn dan een bruin gepolitoerde ruimte met koperen kompassen, stuurwielen scheepsjongenshutkoffers en andere zeventiende-eeuwse zeevaartattributen.

Vanwege Willem IJsbrandtsz., die op de Nieuw Hoorn met Hajo, Rolf en Padde koers zette naar de Oost.

Zo zouden we ook wel weten waarmee het hypothetische eetcafe 'Sil' zou zijn aangekleed: boeien, kratten, flessen-met-briefjes en schoorsteenmantelmeeuwen. Of de denkbeeldige brasserie 'Kniertje': bedsteden, heiligenbeeldjes, stoofjes, en petrolie-stellen.

Maar 'Bontekoe' blijkt dus helemaal niets te maken te hebben met de onfortuinlijke schipper. De huiskamergrote binnenzijde is helemaal betegeld met dominerende voorstellingen van koeien. Waaronder vanzelfsprekend bonte exemplaren. Het interieur heeft hierdoor veel weg van een zuivelzaak. De kroeg van bescheiden omvang achter de Hooglandse Kerk, in hartje Leiden, ontleent zijn naam aan...... een slagerij.

Daar zit een verhaal aan vast dat de barmeisjes Eva en Jolanda graag uitleggen. Vorige eeuw kreeg iemand het lumineuze idee om een topslagerij te beginnen. Het binnenwerk hiervan moest luxueuzer zijn dan dat van alle andere slagerijen van Leiden en omstreken. Vandaar de voorstellingen. En eerlijk is eerlijk, het ziet er leuk uit. Maar de kosten van de inrichting waren dusdanig uit de hand gelopen dat er geen geld meer was om vlees in te kopen. En zo kwam het dat de fraaiste slager van Leiden failliet ging nog voor er een worstje over de toog was gegaan. Het pandje ging vervolgens over op een kroegbaas, die meteen een grote kachel installeerde. Die staat er nog steeds.

Verder is er niet veel veranderd. Achterin staat een tv-toestel, maar verdere moderniteiten - flipperkast, gokautomaat - zoek je hier tevergeefs. De Bonte Koe heeft met die koeien en die kachel wel iets weg van een Friese kroeg, waar mensen halverwege de Elfstedentocht naar binnen klunen voor een berenburg.

Het aanbod is leuk. Zo hebben ze allerhande Duitse biertypes.

We nemen Bitburger. Abends Bit, morgens fit, luidt Bitburgers reclameleus en aangezien we hier nog wel even willen zitten - deze besprekingen verdienen een grondige statistische onderbouwing - is dat wel zo verstandig.

Er wordt hier stevig ingenomen. Iemand op een belendende barkruk bestelt luxe kopstootjes: bier en whisky. Er wordt geschaakt, maar de conversatie van de heren die met de stukken schuiven geeft de indruk dat schaken een middel is en geen doel op zichzelf. Er zit ook een man met een lange jas, een sjaal en een hoed, type galeriehouder, die op zijn barkruk het principe van le boire pour le boire zit aan te hangen. Buitenlanders zijn er ook. Een voormalige Britse zeeman is hier aangespoeld en er is een gesoigneerde Cubaan die nog steeds woedend is op Batista. Honger kan hier niet in de schaduw staan van de Dorst. Een blokje kaas, een tosti, of een vettig plakje salami, maar daar is alles mee gezegd.

Hoewel het geheel gemoedelijkheid ademt, is het niet aan alle tafeltjes gezellig. De vrouwelijke helft van een uitgaansechtpaar kijkt op een slecht moment net als Dallas' Sue-Ellen wanneer haar zojuist door JR is toegevoegd: “het enige dat jij de afgelopen twintig jaar hebt geleerd, is dat je van wodka niet uit je mond ruikt.' De studenten zijn overigens opvallend door hun afwezigheid. Samenvattend kunnen we wel zeggen dat cafe 'De Bontekoe' een aparte tent is.

Nog een laatste opmerking: zoals met slogans wel vaker aan de hand is, blijkt ook die van Bitburger niet waar.