Plannen Becker getorpedeerd; Revolutionair voorstel voor Superliga tennis vindt geen gehoor

De zakenman Boris Becker leed vorige week een gevoelige nederlaag toen zijn revolutionaire poging om een Superliga in het tennis op te richten definitief mislukte. Noodgedwongen richt de Duitse teamchef zich nu op hervormingen in eigen land in de wetenschap dat hij zelfs als `deeltijdprof' nog volle zalen trekt. In de eerste ronde van het Super 9-toernooi in Stuttgart bracht Sjeng Schalken een eerbetoon aan de magie van Becker door zijn gerenommeerde opponent in twee sets (6-2 en 7-5) te laten ontsnappen.

Het was pas de tweede partij van de 30-jarige Duitser sinds juli van dit jaar. Mede vanwege een hardnekkige enkelblessure was Becker vooral actief als de overmoedige rebel die vergeefs heeft getracht de Association Tennis Professionals (ATP) op te blazen. Al jarenlang ageerde Becker tegen de overvolle kalender in het tenniscircuit, waarop dit jaar maar liefst 76 toernooien prijken. “Met als gevolg dat de topspelers aan het einde van het seizoen door overbelasting met blessures worstelen', zei Becker. “Dat komt ook door het rankingsysteem. Iedereen speelt maar raak, omdat slechts 14 toernooien meetellen voor de wereldranglijst. Ik vind dat belachelijk.'

Het ijzersterk bezette toernooi in Stuttgart 19 spelers uit de top-20 hadden zich ingeschreven moest vanwege diverse afmeldingen maar liefst vier lucky losers in het hoofdschema opnemen. De werkgevers van de ATP Tour hebben voor het jaar 2000 een ingrijpende renovatie aangekondigd, waarbij tevens het systeem voor de vorming van een wereldranglijst wordt aangepast. Die herzieningen gingen Becker niet ver genoeg. De firma Boris Becker Marketing (BBM) sloot een overeenkomst met het marketingbureau Prisma, dat voor 55% in handen is van mediamagnaat Leo Kirch; niet toevallig een van de protagonisten achter de Superliga in het voetbal.

Ook Becker had een exclusieve competitie voor de topspelers voor ogen. Naast de vier grandslamtoernooien zouden in de toekomst nog tien grote evenementen worden georganiseerd. Voor de Australian Open, die in het ontwerp van Becker naar maart zou worden verschoven, zouden toernooien in Tokio en Sydney worden gehouden. Roland Garros zou volgen op graveltoernooien in Rome, Monte Carlo en Hamburg.

Het grasseizoen zou zich beperken tot Halle, Queens en Wimbledon, waarna in Cincinnati, Key Biscayne en op de US Open op hardcourt werd gespeeld. Het indoorseizoen in diverse Europese steden zou worden besloten met het officieuze wereldkampioenschap in Hannover. In die `Superliga' zouden de beste 50 tennissers spelen, aangevuld met 14 qualifiers.

Het prijzengeld zou enorm zijn geweest - gesproken werd over een half miljoen dollar - en namens Becker heeft Prisma getracht de belangrijkste toernooidirecteuren te bewegen met de ATP te breken. Maar de angst dat toptennis voortaan nog slechts achter een decoder te zien zou zijn - de Superliga in het voetbal kende een identieke opzet - en de vrees voor een concurrerende Tour in een toch al kwetsbare markt, dreven de organisatoren van de grote toernooien weer in de armen van de ATP en de Internationale Tennis Federatie (ITF). Een voor een braken ze de onderhandelingen met Prisma af.

Het nieuwe concept van de ATP - zo begint elke tennisser voortaan jaarlijks met een schone lei en wordt het aantal toernooien teruggebracht - zal worden verkocht door marketingbureau ISL. Manager Beauvois vertelde aan het Duitse weekblad Der Spiegel dat “Becker door deze affaire ernstig is beschadigd'. Volgens Gerhard Weber directeur van het grastoernooi in Halle, toonde Becker een gebrek aan ervaring: “Ik ben ook niet plotseling een topspeler als ik in tenniskleding poseer.' Stoer had de drievoudig Wimbledon-kampioen verklaard dat “zaken doen een kopie is van tennis'. Zijn aanpak: “Enkele verbale returns en op het juiste moment een ace.'

Die bleken in elk geval onvoldoende om een internationale revolutie te ontketenen, maar Becker heeft nog meer ijzers in het vuur.

De ATP is afhankelijk van een sterke Duitse markt en de captain van het Duitse Davis-Cupteam heeft al een eigen kandidaat naar voren geschoven die in februari 1999 Claus Stauder, voorzitter van de Duitse tennisbond (DTB), moet opvolgen. De DTB betaalt hem overigens 2,6 miljoen D-Mark voor diensten waar niet iedereen zicht op heeft. Becker weigerde gisteren commentaar te geven op zijn zakelijke beslommeringen. “Ik zit hier slechts als tennisser die na Schalken ook Moya wil verslaan.'

Die partij wordt een serieuze test voor Becker, want Schalken toonde onbewust te veel respect voor de tennisser die hij voor het eerst ontmoette. “Als Becker het wil, staat hij zo weer in de toptien', verzuchtte Schalken.

Maar de ranking heeft voor Der Baron geen prioriteit meer. “Dan had ik wel meer dan tien toernooien gespeeld. Ik ben al verbaasd dat ik nog op de wereldranglijst sta.' Ironisch genoeg staat Becker (67) precies een plaats lager dan Schalken (66). “Maar in Duitsland staat Becker op een voetstuk', prevelde Schalken. “En ik had het gevoel dat ik wel 15.000 wereldballen moest slaan om hem daar vanaf te krijgen.'