Nieuwe wegen

GETUIGE ALLE OPHEF van de afgelopen weken moet de nietsvermoedende buitenstaander hebben gedacht dat het kabinet van plan is fors te bezuinigen op de investeringen voor infrastructuur. Het noorden roerde zich, het zuiden protesteerde en iedere belanghebbende verwees naar gemaakte afspraken, die zouden worden geschonden.

De werkelijkheid is een andere. Het Meerjarenprogramma Infrastructuur en Transport (MIT) dat het kabinet afgelopen vrijdag heeft vastgesteld, bevat meer geld voor aanleg van wegen, openbaarvervoerverbindingen en alles wat daarmee samenhangt. In totaal is er tot het jaar 2010 ten opzichte van eerdere voornemens twaalf miljard extra gereserveerd voor infrastructurele uitgaven. Deze meeruitgave vloeit voort uit de afspraken die deze zomer tussen de coalitiepartijen PvdA, VVD en D66 in het regeerakkoord zijn gemaakt. Tot het jaar 2010 is nu 67 miljard gulden beschikbaar voor infrastructuur. In het nu vastgestelde Meerjarenprogramma heeft het kabinet de uitgaven gespecificeerd.

Daarbij valt op dat het openbaar vervoer extra aandacht krijgt. Zo komt er geld beschikbaar om de voorgenomen lightrailverbindingen in de Randstad op te zetten. Hierdoor wordt het mogelijk dat de aanleg van nieuwe woongebieden (de zogeheten Vinex-locaties) gelijk opgaat met de totstandkoming van adequaat openbaar vervoer. Het kabinet doet hiermee een terechte keuze. Het bieden van een volwaardig alternatief in de vorm van goed openbaar vervoer is immers de eerste voorwaarde om mensen afgewogen te kunnen laten kiezen tussen auto en openbaar vervoer. In ditzelfde kader is het van belang dat er nu helderheid bestaat over de financiering van nieuwe metrolijnen in Amsterdam en Rotterdam.

DAT ER MEER GELD komt voor de achterlandverbindingen waardoor Schiphol en de Rotterdamse haven bereikbaar blijven, is nauwelijks een kwestie van een keuze. Op het moment dat deze plaatsen tot `mainports' worden bestempeld - en dat is al eerder gebeurd - zijn goede verbindingen een conditio sine qua non. Een bijkomend probleem is wel dat wegen in een almaar voller wordend land steeds duurder worden, als gevolg van alle milieu-eisen. De vraag is of daarbij altijd de juiste afweging wordt gemaakt. Geluidsschermen zijn op veel plaatsen onontkoombaar, maar waar de middelen schaars zijn moet gewaakt worden voor franje. De irritatie bij Limburgers dat er wel geld beschikbaar is voor een `koeientunnel' in de A4 bij Delfland maar geen geld voor het doortrekken van de A73 waardoor vrachtverkeer voorlopig dwars door woongebieden heen blijft razen is begrijpelijk.

Het was van het begin af aan duidelijk dat met het meerjarenprogramma niet alle wensen gehonoreerd konden worden. Interessant is of de nu teleurgestelden in de regio de komende tijd via de Tweede Kamer alsnog voldoende politieke steun voor hun verlangens zullen weten te genereren.

De samenstelling van de Kamer die sinds de verkiezingen een `groene' meerderheid kent en de komende provinciale Statenverkiezingen zijn voor de volgende discussies de interessante ingredienten.