DUITS TEKORT AAN SUPERLATIEVEN

Met het veroveren van de Duitse landstitel kwam gisteren een einde aan het hockeyavontuur van Teun de Nooijer (22) bij Harvestehuder THC. Over de bijdrage van ein Weltklassespieler. “Duitsland is goed voor mij geweest, ik ben goed voor hen geweest.'

Halverwege het gesprek schrikt Teun de Nooijer van zijn eigen woorden. “Ze mogen de titel nu niet meer uit handen laten glippen. Ze zijn er nu zo dichtbij, dat mag niet meer fout gaan' Pardon? Ze? Klinkt dat niet een beetje te afstandelijk voor iemand die al ruim vier maanden de kleuren van Harvestehuder THC verdedigt? Bedachtzaam: “Ik ben en blijf een Bloemendaler. Daar hebben die paar maanden in Hamburg geen verandering in gebracht.'

Een zomer lang speelde Teun Floris de Nooijer in Duitsland. In Stadion am Sommerdamm in Russelsheim, plaats van handeling van de 56ste editie van de strijd om de Duitse Feldpokal, kwam gisteren een einde aan het hockeyavontuur. Het werd een afscheid in stijl. Mede dankzij de briljante ingevingen van Nederlands beste hockeyer won Harvestehuder de landstitel, door in de finale Gladbacher THC na strafballen te verslaan (4-3). In de reguliere speeltijd en de verlenging waren beide ploegen blijven steken op 3-3, onder meer door een rake strafbal van De Nooijer, die in de verplichte serie overigens miste.

Na afloop werd De Nooijer door de Duitse hockeybond uitgeroepen tot beste speler van de finaleronde. “Een hele eer', besefte de 120-voudig international, voordat hij met de nationale ploeg op het vliegtuig stapte naar Pakistan, waar zaterdag het toernooi om de Champions Trophy begint. Voor De Nooijer was het zijn tweede landstitel, nadat hij vijf jaar geleden als zeventienjarige betrokken was bij het kampioensfeest van Bloemendaal. “Deze titel met Harvestehuder zegt mij meer.'

Begin juni meldde De Nooijer zich in Hamburg, minder dan een week nadat hij Nederland in Utrecht met een golden goal aan de wereldtitel had geholpen. In Noord-Duitsland wachtte hem een heldenontvangst.

“Je bent toch een beetje een koning. Olympisch kampioen, wereldkampioen dat kunnen maar weinigen mij nazeggen. In de kranten hadden ze het over die Superspieler aus Holland.'

Over aandacht van de media had De Nooijer niet te klagen. Sinds twee jaar onderhoudt hij een relatie met de Duitse international Philippa Suxdorf, met wie hij de afgelopen maanden een appartement deelde in “ik mag wel zeggen een zeer luxe wijk van Hamburg'.

Voor de Duits boulevardpers, Bild Zeitung voorop, was de komst van De Nooijer aanleiding om uitgebreid stil te staan bij het jonge stel. “Van die romantische plaatjes met al even romantische verhaaltjes.'

Zijn flirt met de Duitse competitie verklaart De Nooijer uit een zucht naar avontuur. “Andere culturen interesseren mij. Toen deze kans zich voordeed, heb ik 'm met beide handen aangegrepen. Zowel op sportief als op menselijk vlak is het niet slecht om elders je ogen de kost te geven.'

Het uitstapje van De Nooijer, sinds zes jaar Bloemendaler, wekte enige beroering in hockeykringen en voor de veelgeprezen middenvelder het goed en wel besefte, staken in Nederland geruchten de kop op als zou hij zijn zakken vullen in Duitsland. Resoluut: “Die verhalen heb ik ook gehoord. Ze zijn nergens op gebaseerd. Niemand heeft mij ooit om bedragen gevraagd en toch hoor en lees ik van alles. Feit is dat Harvestehuder een appartement voor mij heeft geregeld en verder heb ik een vergoeding ontvangen, wat overigens heel gewoon is hier in Duitsland. That's it.'

Met een tevreden gevoel kijkt De Nooijer terug op zijn verblijf in de Bundesliga. “Van buitenlanders wordt altijd meer verwacht. Ik loop van nature niet zo snel naast mijn schoenen, maar ik overdrijf niet als ik zeg dat ik aan die verwachtingen heb voldaan.

Dertien doelpunten in zeventien wedstrijden is geen gek gemiddelde. Zeker niet voor een middenvelder.'

Het zelfbewustzijn van de 22-jarige student geschiedenis kent tegenwoordig weinig grenzen meer. Begon hij nog niet zo lang geleden te blozen als hij goedkeurend op de schouders werd geklopt, tegenwoordig incasseert De Nooijer complimenten met opgeheven hoofd. “Ik weet wat ik kan en ik weet wat ik wil. Dat anderen van mijn spel genieten en mij als hockeyer waarderen, dat inspireert mij.'

De boodschap is duidelijk: Duitsland heeft Teun de Nooijer groter, sterker en vooral zelfverzekerder gemaakt. Brutaler ook. Zaterdag, tijdens het halve-finaleduel met stadgenoot Club an der Alster, roept hij tegenstander Thomas Tihl in niet mis te verstane bewoordingen tot de orde. “Die jongen maakte een gemene overtreding, bedoeld om mij tegen de grond te werken. Dat moeten ze me niet flikken', verklaart De Nooijer naderhand op een voor zijn doen venijnige toon.

In Hotel Dorint is het zaterdag een komen en gaan aan het tafeltje van De Nooijer. “Gratuliere', zegt de Duitse bondscoach Paul Lissek met een knipoog. “Tolles Spiel.' Even later schuift Joachim Mahn aan, de coach van het verslagen Club an der Alster. Met een vaderlijke arm op de schouder van De Nooijer: “Jouw inbreng was dit seizoen overweldigend. Sehr, sehr gut gespielt. Wunderbar.'

Zelf is De Nooijer niet tevreden. “Ik heb te weinig acties kunnen maken' klinkt het bijna verontschuldigend. Verantwoordelijk daarvoor was de pas 17-jarige Max Landshut, een verdediger die hem zaterdag geen seconde uit het oog verloor. Om aan zijn kwelgeest te ontsnappen liet De Nooijer zich steeds vaker terugzakken op eigen helft.

“Ik dacht: laat ik die gozer maar flink moe maken, dan haakt-ie vroeg of laat wel af.'

Dat gebeurt ook, ware het niet dat Club an der Alster meteen een nieuwe mandekker opoffert om De Nooijer aan banden te leggen. In de slotfase van het duel weet De Nooijer zich te ontworstelen aan zijn tegenstander. Met een schitterende voorzet stelt hij de Spaanse balvirtuoos Javier Arnau in staat de eindstand op 5-3 te bepalen.

Voorzitter Hans-Ulrich Behr van Harvestehuder komt superlatieven tekort om de gaven van de Nederlandse huurling te bewieroken. “Ein sehr toller Spieler, der Teun. Ein absoluter Weltklassespieler, in mijn ogen de beste ter wereld. Bovendien een ontzettend aardige en bescheiden jongen. Arrogantie is hem vreemd.'

Uitzonderlijk talent is dun gezaaid in Duitsland, waar `schaakhockey' eerder regel dan uitzondering is en individuele kwaliteiten ondergeschikt zijn aan het collectief. Tekenend voor de heersende armoede in de Bundesliga was zaterdag de rentree van de 38-jarige (!) oud-international Stefan Blocher bij SC Frankfurt 1880.

De Nooijer onderkent de tekortkomingen van het Duitse hockey. “Toch is een potje tegen Braunschweig ook leuk, met pak `m beet twintig man langs de kant. Ook daar leer je van, hoe gek dat ook klinkt. In Duitsland hanteren ze bovendien vaak een straffe mandekking. In Nederland wil elke tegenstander ook zelf deelnemen aan het spel. Hier blijven ze je desnoods zeventig minuten lang in de nek hijgen. Ook dat is een leerzame ervaring.'

Over leerzame ervaringen gesproken: bij Harvestehuder was hij de laatste maanden op verzoek van de technische staf ook actief als lijnstopper bij strafcorners. De Nooijer stemde toe, zij het met enig voorbehoud.

“Ik weiger me als een blinde in de baan van een schot te werpen.'

Nog zo'n ervaring: de voorkeursbehandeling bij het Nederlands elftal. Op aandringen van bondscoach Roelant Oltmans regelde de hockeybond dat De Nooijer voor de centrale trainingen per vliegtuig werd ingevlogen. “Een beetje vreemd, zeker voor een hockeyer. Maar wel erg handig.'

Harvestehuder zou desnoods hetzelfde doen om de geniale Hollander ook volgend seizoen aan zich te binden. De Nooijer weigert vooralsnog te zinspelen op een tweede hockeyavontuur in de Bundesliga. “Duitsland is goed voor mij geweest, ik ben goed voor hen geweest. Ze hebben me de afgelopen dagen steeds gevraagd om volgend jaar terug te keren. Ik sluit niets uit, maar momenteel wil ik maar een ding, en dat is terug naar Bloemendaal.'