Politiek correct

In haar stuk `Morele politie?' (Z, 26 september) schrijft Elsbeth Etty: `Als je uiting wilt geven aan je afkeuring van discriminatie, word je uitgescholden voor `politiek correct', onverdraagzaam, morele politie gewetensterrorist.

De achterliggende boodschap luidt: protesteren tegen discriminiatie is not done, discrimineren mag'. Zelden heb ik zoveel onzin bij elkaar zien staan. Niemand is ooit in dit land als bestrijder van de discriminatie voor al dat lelijks uitgemaakt. En wie zich ergert aan het politiek correcte gedoe, verkondigt daarmee nog niet de `boodschap' dat discrimineren mag.

Etty heeft waarschijnlijk te weinig levenservaring om in te zien dat ieder taboe uitlokt tot doorbreking van het taboe in kwestie. De christenen hebben wat dat betreft de nodige ervaring kunnen opdoen; de kerkvader Augustinus wist al dat wat wordt verboden daardoor juist aantrekkelijk wordt (`fit jucundius dum vetatur'). Waarom zou dit dan niet gelden voor links-humanistische taboes? Dankzij het politiek correcte gedoe heeft een Theo van Gogh zo'n succes gehad met zijn vaak infame beweringen. En misschien heeft Etty wel eens gehoord van het populaire Amerikaanse programma `Politically incorrect with Bill Maher'.

Blijft het probleem hoe de bestrijding van de discriminatie (onderdeel van een bekende VVD-leus!) praktisch aan te pakken. Een beroep op het gezond verstand en een gevoel van sportiviteit zetten volgens mij meer zoden aan de dijk, en ook een bepaalde dosis ironie a la Carmiggelt en Hermans. Maar dan niet de gespeelde speelsheid waarvan Etty, nu ook met dure Engelse woorden, haar specialiteit heeft gemaakt.