PLUIS-NIET-PLUIS

In het artikel over melding van bijwerkingen van medcijnen in de bijlage W&O van 17 oktober, wordt het begrip `niet-pluis-gevoel' in een onjuiste betekenis gebruikt.

`Pluis-niet-pluis-gevoel' is een specifieke vakterm in de medische filosofie en huisartsengeneeskunde, en verwijst naar de op ervaring gebaseerde intuitie van (vooral huis-)artsen op grond waarvan zij vaak al in het eerste contact met een patient met meer of minder zekerheid vermoeden dat de klacht waarmee de patient komt vanzelf zal overgaan, dan wel serieus curatief ingrijpen behoeft. In het eerste geval is de `ziekte' pluis, is alleen geruststelling of iets dergelijks aangewezen. In het tweede geval is de ziekte niet pluis en is serieuze behandeling noodzakelijk.

Deze specifieke betekenis van het begrip is juist dezer dagen actueel omdat er aanwijzingen bestaan dat een groot deel van de alternatieve genezers ook iets van deze intuitie heeft ontwikkeld, op geleide hiervan alleen `behandelen' wat `pluis' is en daarmee hun `succes' behalen.