Lekker jammen met Bart

Vanavond toont Willem Nijholt er zijn ruige kant en over een paar weken komt Herman Brood langs. Vorige week is Lalala Live bij de AVRO aan een derde seizoen begonnen.

Presentator Bart Peeters: “Dit is het mooiste wat ik op tv heb mogen doen.'

De hoogste noten haalt hij niet. Ex-Crowded House zanger Neil Finn uit Nieuw Zeeland maalt er echter niet om en zingt gewoon in de originele toonsoort de oude megahit van het Nederlandse Shocking Blue, Venus. Gevolgd door zijn heel eigen versie van You Sexy Thing van Hot Chocolate.

Het programma Lalala Live van de Belg Bart Peeters is een opmerkelijke, en vaak plezierige jam-sessie op de late zaterdagavond rond een bekende artiest - nu al bezig aan het derde seizoen. Dit keer zijn er door de AVRO zelfs 13 afleveringen besteld, in plaats van de zeven van de vorige reeks. Met dit jaar als noviteit: buitenlandse artiesten die door Peeters uit hun gewone doen worden gehaald. Behalve Finn komt ook Mark King, ex-zanger van Level 42, in de Avro-studio langs.

Lalala Live zit Peeters als gegoten. Waar hij in het verleden als presentator misschien niet altijd even goed uit de verf kwam, toont hij hier wat hij het meeste is: een gedreven muzikant. Met zijn huisband kondigt Peeters zingend zijn gasten aan en begeleid ze met gitaar en drums door het muzikale reisje.

“Dit is het mooiste wat ik op televisie heb mogen doen,' zegt Peeters die zelf ook met zijn The Radios de podia afstruinde en waarvan drie leden nu in de begeleidingsband spelen: “Ik heb vijf jaar lang mogen ruiken aan het geluksgevoel zogenaamd een popster te zijn. Maar toen kregen we allemaal kinderen en gingen we wat anders doen. Lalala Live is voor ons het leukste doekje voor het bloeden. We spelen weliswaar niet meer in een stadion in Dakar, maar we maken wel muziek met de zanger van Level 42.'

“Vroeger kwam ik ook wel eens grote artiesten tegen maar dan wist ik me geen raad. Zo trad Smokey Robinson eens in een show op.

Ik moest hem alleen maar vragen of hij op een knop wilde drukken wie de prijs gewonnen had.' En dan met stemverheffing: “Dat was wel Smokey Robinson!'.

Peeters vindt dat hij nu met Lalala Live wel respect kan tonen voor de muzikanten die hij ontvangt, dit seizoen behalve Finn en King: Trijntje Oosterhuis (vorige week te zien) Willem Nijholt (vandaag), Anita Meijer, Herman Brood, Peter Koelewijn, Adamo Margriet Eshuys, Andre Hazes, Helmut Lotti, Hans Vermeulen en Raymond van `t Groenewoud. “En dat respect toon ik door alle nummers van Neil Finn te kennen en al zijn akkoorden te kunnen spelen.'

Toch is Lalala Live ook illusie. Elke noot mag dan live gezongen of gespeeld zijn, het programma is wel degelijk van tevoren opgenomen en gemonteerd. Verder wordt soms op een wat onbeholpen manier de suggestie van spontaniteit gewekt: Alsof Herman Brood niet van tevoren weet dat hij de kans loopt te worden geconfronteerd met It's not unusual van Tom Jones.

“Ideaal zou zijn als we de artiest voor het eerst zouden zien als hij de trap afloopt. De waarheid is dat we overdag al een beetje aan het klooien zijn geweest om aan elkaar te wennen.' De nummers worden gerepeteerd, de gesprekjes niet. Het gebrek aan spontaniteit is de reden dat Peeters zijn `zingterview' dit jaar heeft afgeschaft. Met een ukelele pleegde hij vorige seizoenen zingend een interview te doen, waarbij de gast eveneens zingend moest antwoorden. “Alleen Paul de Leeuw en Freek de Jonge wilden dat volstrekt eerlijk doen.' Bart Peeters zegt `trots' te zijn op de aflevering met Herman Brood die het ijs breekt door met de opgelegde spontaniteit juist de draak te gaan steken. Brood gebruikt bij antwoorden op muziekspelletjes tussenzinnetjes als: “heel spontaan zeg ik dan ...' Of hij vraagt de band: “Kennen jullie toevallig een liedje van de Beatles?' Minder uit de verf komen de pogingen van Peeters om een andere kant van het fenomeen Brood te laten zien.

Achter de vleugel zingt de gast gewoon een aantal hits uit zijn Wild Romance-tijd. “Die klassieke nummers wilden we klassiek spelen. De reden is simpel fanschap. Toen ik 17 was, ging ik naar Brood in Paradiso. Als je dan een keer in je leven Never Be Clever met Brood mag spelen, doe je dat zoals hij het deed.'

Maar Lalala Live wordt toch het leukst als de artiesten hun gebaande paden verlaten. Nummers van Crowded House die in een Indiaas jasje worden gestoken. Finn en zijn muzikale begeleiders genieten er zichtbaar van. Zelfs Herman Brood verlaat zijn `cool' pose als hij op een buitengwoon breekbare wijze het liedje Marijke van Peter Koelewijn ten gehore brengt. Of vanavond als Willem Nijholt meezingt met Fire van The Pointer Sisters.

Dat Peeters als Belg zo makkelijk kan aarden in de Nederlandse muzikale wereld is niet zo vreemd. Hij is opgegroeid met Nederlandse televisie en dus met het beroemde TopPop. Dit seizoen presenteert hij naast Lalala Live de quiz TopPop Yeah! waarbij rijkelijk geput wordt uit de TopPop-archieven. “In de tijd van TopPop leefden we nog in een mooie wereld van media-armoede. Alle Belgische jongeren die geintereseerd waren in muziek keken ernaar. Je wist maar nooit of Patti Labelle zou langskomen in een doorkijkblouse. Vlaamse televisie was helemaal niets, er waren nauwelijks kinderprogramma's. Ik keek naar Oebele.'

Die rollen zijn in de ogen van Peeters inmiddels wel omgedraaid. Het Vlaamse bestel is `geexplodeerd' toen de oude BRT ten onder dreigde te gaan aan de concurrentie met het commerciele VTM. “Ik heb daar ook nog een rol in gespeeld' zegt Peeters die als een van de laatste `sterren' met `slaande deuren' bij de BRT vertrok.

Na een ingrijpende reorganisatie is de Vlaamse publieke omroep inmiddels een voorbeeld van hoe het ook in Nederland zou moeten, zo wordt zelfs in Hilversum door velen erkend: “Stilaan durf ik met luide stem te zeggen: Het zou niet fout zijn als Radio 3 zich eens informeerde over Studio Brussel. Ik ben een fan van Henk Westbroek, maar die stijl wordt niet consequent doorgetrokken. En ik zou willen zeggen: Beste VPRO, kijk eens naar Canvas, het alternatieve net in Vlaanderen. Het is helemaal niet zo slecht wat daar gebeurt.'