KELLY PRICE

Soms zie je een videoclip die je meteen naar de platenzaak doet rennen. `Friend Of Mine' van de Amerikaanse soulzangeres Kelly Price is er zo een.

Een verdrietige vrouw zingt klagelijk en verongelijkt, maar prachtig ingehouden en daardoor des te ontroerender over het bedrog van haar man met haar beste vriendin.

Even mooi is het duet waarin `Friend Of Mine' uitmondt: soulveteraan Ron Isley, in het liedje de peetvader van Price, neemt het voor haar op en belt de bedriegende echtgenoot, vertolkt door de huidige arrenbie-ster R. Kelly.

Wie vervolgens Soul Of A Woman, het debuut van Kelly Price, in de winkel uit de bakken vist, moet een afzichtelijke afbeelding van Price op het cd-boekje voor lief nemen. De omslag van het boekje lijkt een parodie op een of andere `romantische' plaat met alle dertien goed uit de jaren zeventig. Na thuiskomst blijkt deze de inhoud van de cd helaas heel goed te dekken. `Friend Of Mine' is zeker niet representatief voor Soul Of A Woman. De tien overige nummers zijn middelmatig en onderscheiden zich in niets van doorsnee arrenbie. Ze hebben vrijwel allemaal hetzelfde stramien: een rustig begin, met een opvallend prominente rol voor koorzang, mondt uit in een extatisch jubelende Kelly Price die, al modulerend, van geen ophouden weet en steeds weer wil laten horen dat ze ten onrechte jarenlang als achtergrondzangeres heeft moeten werken.

Om het nog erger te maken, wordt ze begeleid door de dunne soep van synthesizerviolen en drumcomputers die al zoveel arrenbie teistert.