Oscar en Frans

Op de beeldbuis verscheen Oscar Moens, de keeper van AZ die zojuist had gedebuteerd in Oranje. Ik dacht onmiddellijk dat er een jonge editie van het geslacht De Munck was verschenen. Ietsje minder knap, maar toch een goed gebouwde jonge kerel. En het haar had iets van `mooie Frans' uit de jaren vijftig, al zat het wat slordiger dan bij De Munck, waar iedere haar zijn eigen plek kreeg toegewezen.

Maar zal onze Oscar even goed worden als De Munck destijds was? Die was bovendien ontzettend ijdel. Bij een wedstrijd van het Nederlands politie-elftal droeg hij een elastiekje in zijn haar om alles op de goede plaats te houden.

Keepers zijn een beetje gek, zei Eddy Pieters Graafland al en iedereen beaamde dat, hoewel P.G. nog de minst gekke was van al die portiers die ik destijds zag voorbijkomen. Een beetje gek zal Moens dus ook wel zijn. In elk geval wil hij, behalve een goede, ook een spectaculaire keeper worden. Die hadden we vroeger ook, zoals Landman Van Raalte, de kleine Odijk van De Hollandiaan, een enorme spring-in-'t-veld. Maar sommigen keepten sober, zoals Piet Kraak en eerder nog Gejus van der Meulen.

We mogen benieuwd zijn, hoe Oscar Moens zich zal ontwikkelen. Overigens leek het wonderlijk dat noch De Goey noch Hesp voorrang was verleend boven Oscar, die eigenlijk toch maar net komt kijken. Maar op het ogenblik heeft Frank Rijkaard geen criticasters in ons land: wat hij doet is welgedaan. Ik schrijf dit niet in boosheid, maar wel enigszins in verbazing. Na Nederland-Peru stond met grote letters te lezen dat de Oranje-spelers voor hun nieuwe coach `door het vuur' gingen terwijl drie dagen later, na de 0-0 contra het lang niet zwakke Ghana gesproken werd over een lauwe ploeg die nauwelijks vooruit te branden viel.

Sommigen lijden aan Rijkaard-verheerlijking. En waarom eigenlijk? Hijzelf geeft er geen aanleiding toe. Doet gewoon zijn werk heeft ideeen en als hij zijn greep op de spelers kan vasthouden, kan hij wellicht mooie dingen met en voor Oranje presteren. Maar hij is net begonnen en aanvallend ging het zowel tegen Peru als Ghana niet goed. Het zag er naar uit dat zowel Bergkamp als Kluivert nog moe was van het WK. En waarom moet een snelle, maar bange Talan de hemel ingeprezen worden? Hij presteerde (dacht ik) matig.

Verdedigend zag het er stukken beter uit.

Vooral Jaap Stam imponeerde, terwijl Frank de Boer weer grotendeels terug is op zijn vroegere peil. Mag ik met iets van vroeger eindigen? Toen De Munck in zijn na-dagen voor Cambuur tussen de palen stond, kwam ik naar Leeuwarden voor een tv-gesprek. Het was beestenweer wat Frans niet verhinderde een van zijn spectaculairste truien aan te trekken. Ik wilde hem de kans geven te laten zien dat hij nog steeds een topkeeper was en schoof de bal van elf meter naar een doelhoek. Frans dook onvervaard de modder in, miste de bal en riep: “Dat zet je er toch niet in, he?' Ik heb het hem beloofd en alsnog mijn woord gebroken.