CABARETIERS OP RADIO EN TV

“Meneer van Heumen, bent u d'r klaar voor?' In de zomer van 1987 werd dat een gevleugelde kreet toen Paul de Leeuw het tv-programma Sterrenslag presenteerde. Vier jaar eerder had hij als beginnend cabaretier de persoonlijkheidsprijs gekregen tijdens het cabaretfestival Cameretten.

De Leeuw maakte in '85 voor de NCRV het programma Snelbinder en presenteerde bij de KRO het onder jongeren populaire radioprogramma Lieve Paul. Maar pas na Sterrenslag werd hij een bekende Nederlander. Dat stelde hem in staat in 1989 zijn eigen televisieprogramma te beginnen bij de VARA, waarin hij volkomen vrij werd gelaten: De Schreeuw Van De Leeuw. Door zijn ontwapenende lach en zijn innemende jongensachtige uitstraling kon De Leeuw verder gaan dan de meeste van zijn collega's: zijn gasten brutaal en oneerbiedig behandelen, en grappen maken die met opzet ver over de schreef gingen. In De Schreeuw toonde De Leeuw zich eveneens van zijn gevoelige kant, zoals in de uitzending met aids-patient Rene Klijn waarvoor hij in 1993 de Bronzen Roos van Montreux en de Nipkowschijf won. Ondanks het grote succes had De Leeuw er in '94 genoeg van. Vorig jaar kwam hij ingetogener, minder wild terug in Laat de Leeuw. In de tijd tussen deze programma's bezon hij zich op zijn toekomst en maakte hij een duidelijke keus, zo zei hij in een interview in het Algemeen Dagblad: “Wat kan ik nou goed? Televisie. In het theater had ik wel een eigen stijl, maar er zijn zat collega's die het tien keer beter doen. Op de televisie hoor ik bij de top.'