Ook Jenny Arean ideaal in `Heerlijk'

Niet bekend

Heerlijk duurt het langst werkt volgens een ander systeem: omdat de twee hoofdrolspeelsters Jasperina de Jong en Jenny Arean als gelijkwaardig gelden, wordt voor elke voorstelling open kaart gespeeld over de rolbezetting. Zelfs is de nieuwe, effectief verfriste versie van de debuut-musical van Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink vorige week twee keer in premiere gegaan: woensdag met Jasperina de Jong, die de rol op weekdagen speelt, en zaterdag met Jenny Arean (weekeinden).

Na de eerste premiere heb ik verslag gedaan van een voorstelling in een gewetensvolle retro-stijl, die ruimschoots eer bewees aan de onweerstaanbare charme van de tekst en muziek uit 1965. Tijdens de tweede premiere bleek de productie nog te hebben gewonnen aan kleur en Schwung. In alles wat woensdag naar mijn smaak nog iets te timide was (zoals het optreden van Paul de Leeuw in het voetspoor van Leen Jongewaard) klinkt nu precies de nuchtere ironie door die Annie Schmidt uniek maakte.

En vanzelfsprekend brengt ook Jenny Arean een andere toonhoogte met zich mee. Haar stembuigingen trekken de hoofdrol meer naar de comedy, terwijl Jasperina de Jong iets vaker de ontroering zoekt. Ook oogt Jenny Arean iets meer als een vrouw die haar zak van een echtgenoot (subtiel gespeeld door Marnix Kappers) onmiddellijk zou inruilen voor de charmante buurman (Rients Gratama), in plaats van te blijven aarzelen tot de scheiding weer ongedaan kan worden gemaakt. Maar dat zijn nuances, en het is mooi dat de strakke, heldere regie van Ruut Weissman niettemin ruimte geeft voor beide rolopvattingen.

Belangrijker dan die kleine verschillen is echter, wat mij betreft, het feit dat Heerlijk duurt het langst nu met twee ideale hoofdrolspeelsters op tournee is. Vroeger hadden we alleen Conny Stuart; als zij niet meedeed, kon de voorstelling niet doorgaan. Nu hebben we er dus minstens twee op dat niveau.