FRED HERSCH + BILL FRISELL

Een akoestische piano en een electrische gitaar zitten elkaar snel in de weg. Dit verklaart dat deze combinatie weinig populair is en in de jazz slecht enkele memorabele platen heeft opgeleverd, die van Bill Evans met Jim Hall bijna veertig jaar geleden.

Dat die musici destijds met elkaar deelden; een zuinige speelstijl en iets wat men aanduidt met `empathie', bindt ook het duo Fred Hersch/Bill Frisell. In Someday my Prince will come worden hoop en twijfel vermengd tot een schitterend geheel en in het contrapuntisch opgezette Softly as in a Morning Sunrise wordt bijna de perfecte Bach-balans bereikt. En in Jerome Kerns nostalgische Yesterdays mijmeren de musici samen zo intens dat de zes minuten om zijn voor je het weet.

Wat deze duo-muziek extra toegankelijk maakt, ook voor mensen zonder jazzervaring is dat met het `We' in de titel Songs We Know ook luisteraar wordt bedoeld. Er staan op deze cd uitsluitend standards, liedjes dus die iedereen kent. Dit, gevoegd bij het feit dat tempo en geluidsvolume steeds bescheiden zijn, zelfs in Gershwins I Got Rhythm, doet na het genieten van alle elf nummers wel verlangen naar iets vreselijk brutaals.