Voorlopig is Feyenoord niet van de fiscus af

Feyenoord ligt onder vuur van de FIOD. Volgens de club gaat het om een “juridisch meningsverschil'. Dat valt te hopen voor de Rotterdammers.

Dat was even schrikken voor Feyenoord toen de heren van de Fiscale Inlichtingen- en Opsporingsdienst (FIOD) zich afgelopen dinsdag bij stadion De Kuip meldden. Niemand mocht er meer in of uit, telefoonverkeer werd verboden en een deel van de administratie van de stichting verdween in dozen. Maar gistermiddag had de huidige koploper in de vaderlandse voetbalcompetitie zich alweer hervonden. Raadsman mr. H. Mentink hekelde het “machtsvertoon' van de FIOD: “Kouwe drukte, om niets'.

Was dat ketelmuziek van een geroutineerde advocaat of gemeende verontwaardiging? Als hoogleraar belastingrecht prof. J. Zwemmer Feyenoorder zou zijn, was hij er niet gerust op: “Ga er maar vanuit dat de FIOD zich heel goed realiseert dat deze zaak zeer publiciteitsgevoelig ligt. Die gaan niet over een nacht ijs.'

De zaak draait om de fiscale afhandeling van buitenlandse voetbaltransfers. De FIOD noemt als voorbeeld de aankoop van de speler Aurelio Vidmar. Die verhuisde in de zomer van 1995 van het Belgische Standard Luik naar Rotterdam. Het is gebruikelijk dat een speler in zo'n geval een gedeelte van de transfersom krijgt. Volgens Mentink wilde Standard Luik die transfersom in tweeen splitsen: een deel voor de club en een deel voor Vidmar. Feyenoord ging daar niet mee akkoord, omdat men alleen zaken met een club wilde doen. Standard verhoogde vervolgens de transfersom en sluisde alsnog een gedeelte door naar Vidmar. Volgens Feyenoord is dat een zaak van de Belgische club. “Wij hebben daar geen mallemoer mee te maken.'

Maar volgens Zwemmer is dat nog maar de vraag. Cruciaal is volgens hem wat er in het contract tussen Standard Luik en Vidmar stond. Als in die overeenkomst keurig stond vermeld dat de speler bij een transfer een bepaald bedrag zou krijgen, dan is er niet zo veel aan de hand, vertelt Zwemmer.

“De betaling vloeit dan voort uit een contract en Standard is belastingplichtig. In dat geval is het ook geen zaak voor de Nederlandse fiscus. Als het bedrag voor Vidmar echter voortkomt uit de transferonderhandelingen, dan is het de nieuwe club toe te rekenen. Dat argument geldt des te sterker als de transfersom expliciet is verhoogd om de speler tegemoet te komen teneinde bij Feyenoord te gaan spelen. In zo'n geval kan ik me heel goed voorstellen dat de FIOD vindt dat er over dat deel van de transfersom loonbelasting had moeten worden betaald.'

Mentink erkende gisteren dat Feyenoord wist dat een deel van het geld naar Vidmar ging. Maar volgens de club was er toen nog geen dienstverband. Die redenering is volgens Zwemmer echter niet waterdicht: “Het dienstverband is niet zo relevant. Waar het om gaat is dat die betaling een bepaalde grond had, namelijk deze speler naar De Kuip halen. Feyenoord is er blijkbaar mee akkoord gegaan dat het geld naar Vidmar ging, en alles wat de speler toekomt is belast.'

Als de FIOD gelijk krijgt, staan Feyenoord grote naheffingen te wachten. Mentink schatte gisteren dat het om “vele miljoenen guldens' zou gaan. Volgens hem is de bewuste constructie bij buitenlandse transfers regelmatig toegepast, niet alleen door Feyenoord, maar ook door andere Nederlandse clubs.

Directeur Rob Jansen van het spelersmakelaarskantoor Sport Promotion zegt de gang van zaken echter nooit meegemaakt te hebben. Ook hij legt de sleutel van de `zaak Vidmar' bij de inhoud van het bewuste contract. “Als daarin stond omschreven dat hij bij een transfer geld zou krijgen, dan is hij in Belgie belastingplichtig. Stond daar niets over in het contract, dan komt de fiscus in Nederland om de hoek kijken.

Maar ik vind het erg prematuur daar nu al een oordeel over te geven. Ik kan me niet voorstellen dat een professionele organisatie als Feyenoord dit soort zaken niet goed bekijkt.'

Volgens hem is het in Nederland zelf goed geregeld. Spelers nemen meestal in hun contract op dat ze geld krijgen bij een tussentijdse transfer. Volgens KNVB-reglementen gaat de helft van dat bedrag in het spelerspensioenfonds en de andere helft naar de voetballer. Daar moet hij dan wel belasting over betalen.

De zaak-Feyenoord vertoont opmerkelijke overeenkomsten met de zwart geld-affaire die aartsrivaal Ajax in de jaren tachtig trof. Ook daar ging het om een fiscale discussie rondom transfergelden. De Amsterdamse club moest uiteindelijk bloeden, maar zover is het bij Feyenoord voorlopig nog niet. De komende tijd zal moeten blijken hoe sterk de FIOD in haar schoenen staat.

Zaak-Feyenoord lijkt op zaak-Ajax in de jaren '80