Mike McCormack

De verhalen van de Ierse schrijver Mike McCormack (1965) spelen zich af in een vreemd, onheilspellend universum. In zijn verhalenbundel Getting It in the Head kwamen onder meer een huis-aan-huis messenwerpster, een glaseter en een zelfverminkingsartiest voor. Zijn onlangs verschenen eerste roman, Crowe's Requiem, laat de morbide gothic van zijn debuut achter zich, maar is er niet minder duister om.

De hoofpersoon van Crowe's Requiem wordt geboren in het dorpje Furnace aan de Atlantische kust, of, zoals hij het zich zelf herinnert, stort daar ter aarde, zijn vleugels afgebrand tijdens de val. Hij zal de rest van zijn leven jeuk in zijn schouderbladen behouden, en het inzicht: `Beneath all the despair and wretchedness there is only this one fundamental misery. This dim but unforgettable memory of flight, the heartbreak of an entire race.' Crowe, zo genoemd naar een kraai die voor zijn voeten neervalt, wordt daar opgevoed door zijn halfgekke grootvader, een reus van een man die rotsvast gelooft in zijn eigen onsterfelijkheid. Na zijn schooltijd besluit hij in een opwelling van rebellie om naar de universiteit te gaan in de Stad. Daar ontmoet hij Maria, en daar begint het liefdesverhaal dat dit boek ook is. Om haar schulden te betalen wordt hij proefpersoon voor een obscuur medisch instituut dat experimenteert met hartstilstanden. Eenmaal weer terug blijkt hij echter een mysterieuze ongeneeslijke ziekte te hebben opgedaan.

McCormack schrijft in een vloeiende en intense stijl, die niet direct poetisch te noemen is, maar wel hoogst evocatief werkt, en zeker niet gespeend is van (zwarte) humor. Hij slaagt erin met weinig woorden een sfeer te scheppen die in de verte wel wat doet denken aan de merkwaardige, grimmige gedichten van Stephen Crane. Dat een andere vergelijking zich niet direct aandient, geeft al aan hoezeer McCormacks stijl op zichzelf staat. Hij heeft met Crowe's Requiem een bijzonder, hoogst origineel boek geschreven.