Lange verhalen

Korter dan een roman, langer dan een kort verhaal: het lijkt het enige dat met zekerheid over de novelle gezegd kan worden.

Richard Ford begon aan het samenstellen van The Granta Book of the American Long Story deels vanuit de ambitie om een preciezere definitie te ontwikkelen van de vorm. Nu het boek af is, moet Ford echter aan het einde van een langdradige inleiding concluderen dat in de 20ste-eeuwse Amerikaanse literatuur een zekere lengte inderdaad als het enige definierende kenmerk van het novelle-genre wordt beschouwd. Ford voelt zich duidelijk wat ongemakkelijk onder deze academische verwarring en desinteresse, maar hoe zijn zelfbedachte oplossing, namelijk de term `novelle' simpelweg vervangen door de `ultimately freeing expression, Long Story', kan bijdragen aan een betere appreciatie van de verhalen in kwestie, is niet duidelijk. at neemt niet weg dat er in deze bundel mooie verhalen staan.

Uit Fords keuze (persoonlijke favorieten van na 1945) spreekt een sterke voorkeur voor traditionele, realistische literatuur. I Lock the Door upon Myself van Joyce Carol Oates is veruit het minst conventionele verhaal in de bundel. Ook is een aardig verhaal van Ernest J. Gaines opgenomen over een man die zijn huwelijk redt door zijn auto in brand te steken. Daarnaast bevat het boek onder meer werk van Eudora Welty, William Styron en Philip Roth (met het overbekende Goodbye Columbus). Toch kun je je afvragen of liefhebbers van novellen wel zitten te wachten op deze anthologie. Ford besluit zijn inleiding met de hoop dat het boek gelezen zal worden tijdens lange treinreizen. Het zal wel aan de Amerikaanse afstanden liggen, maar mij lijkt deze verzamelbundel van meer dan een kilo nu net niet, wat de novelle bij uitstek wel is: handig voor in de trein.