Buffer tegen crises

HET AMERIKAANSE CONGRES heeft eindelijk zijn goedkeuring gegeven aan de verhoging van de Amerikaanse bijdrage aan het Internationale Monetaire Fonds (IMF). Dat is niets te vroeg: het Congres gaat volgende week met reces in verband met de verkiezingen van november en het IMF zit op zwart zaad. Na de miljardeninjecties in crisislanden van het afgelopen jaar was de bodem van de reserves van het IMF in zicht gekomen. Nu het Congres zijn verzet heeft opgegeven, kan het IMF op korte termijn rekenen op in totaal zo'n negentig miljard dollar aan extra middelen van alle lidstaten tezamen.

Daarmee beschikt het Fonds - althans voorlopig - over een stevige buffer om crises op te vangen.

De verhoging met vijfenveertig procent van de zogenoemde quota - de deviezen die de lidstaten onderbrengen bij het IMF - werd in 1997 na jaren van onderhandelingen, aanvaard, maar de parlementaire goedkeuringen laten altijd op zich wachten. Het lastigste lag dit in het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden, waar de Republikeinse meerderheid zich fel tegen de Amerikaanse bijdrage van achttien miljard dollar verzette. Als het er al niet om ging een aangeslagen Clinton te pesten wilde de meerderheid toch nog wel duidelijk maken dat de VS geen VN-organisaties mogen ondersteunen die abortusprogramma's in ontwikkelingslanden financieren of eiste zij het IMF te hervormen of desnoods zelfs op te heffen.

GESCHROKKEN DOOR de virulente besmettingsdreiging die uitgaat van de financiele crisis, hebben de Republikeinen ingebonden. De afgelopen weken werd ook in de Verenigde Staten duidelijk dat de hoge golven van de `Aziatische crisis', die vorig jaar in Azie begon en inmiddels Latijns Amerika bedreigt, de Amerikaanse kusten niet zouden sparen. De Republikeinen wilden niet het politieke verwijt krijgen verantwoordelijk te zijn voor een wereldwijde financiele ineenstorting, waarvan ook hun kiezers de dupe zouden worden als bijvoorbeeld de pensioenen door koersdalingen zouden worden getroffen en het Amerikaanse bankwezen in acute problemen zou komen.Een serie van maatregelen is inmiddels genomen of voorgesteld om verdere verspreiding van de crisis tegen te gaan. De Federal Reserve Board heeft gisteren, voor de tweede keer in drie weken, zijn officiele rentetarief verlaagd om de groei in de Amerikaanse economie veilig te stellen. President Clinton en minister van Financien Rubin hebben een internationaal mechanisme voorgesteld voor preventieve financiele hulpverlening en de Amerikaanse regering heeft de afgelopen weken, inmiddels dus met succes, de druk op het Congres opgevoerd om de IMF-bijdrage goed te keuren.Van de eisen die de Republikeinen aanvankelijk stelden, is niet veel overgebleven.

Het IMF moet meer informatie over zijn activiteiten verschaffen, maar transparency is al langere tijd het politiek correcte codewoord bij het IMF. Ook in de geeiste maatregel dat voor sommige leningen een hogere rente en een kortere looptijd moeten gelden, is al voorzien. Zuid-Korea bijvoorbeeld heeft zijn noodsteun eind vorig jaar tegen strenge voorwaarden gekregen.

DE HORDE VAN de quota-verhoging is eindelijk genomen. Nu kan het IMF weer aan het werk gaan om te voorkomen dat de financiele crisis overslaat naar Latijns Amerika, voorop Brazilie. Vervolgens kunnen voorstellen ter sprake komen om de internationale financiele architectuur te herzien. Want dat er meer nodig is dan extra geld is zo langzamerhand voor iedereen duidelijk.