De lucratieve charmes van het ene loket; De gezamenlijke beheersing van ziekteverzuim

Verzekeraars, uitvoeringsinstellingen voor de sociale zekerheid en andere dienstverleners slaan de handen ineen om zieke en arbeidsongeschikte werknemers snel weer aan het werk te krijgen. Door nauw samen te werken in Compaan Verzuimbeheersing zeggen Interpolis, GUO/Cadans, CZ Groep en Adecco het ziekteverzuim van langdurig zieke werknemers met gemiddeld tien weken terug te kunnen brengen.

Een 44-jarige verkoopleider heeft bij het sporten een knieblessure opgelopen. Hij moet geopereerd worden aan zijn meniscus. De wachttijd voor deze operatie is in zijn eigen ziekenhuis zes tot acht weken. Compaan vindt voor hem een ander ziekenhuis, waar hij al na vijf dagen geholpen wordt. Tijdwinst: vijf tot zeven weken.

Een secretaresse van 52 jaar kan na een fusie niet meer aarden in de nieuwe organisatie. Er is voor haar geen andere functie beschikbaar en ze meldt zich ziek. Compaan begeleidt haar bij het vinden van ander werk en binnen vijf weken kan ze aan de slag op een klein advocatenkantoor.

Twee praktijkvoorbeelden van hoe Compaan Verzuimbeheersing van plan is het ziekteverzuim terug te dringen. “Wij denken dat we het aantal verzuimdagen fors omlaag kunnen krijgen', zegt H. Hannen, lid van de hoofddirectie van verzekeraar Interpolis en commissaris bij Compaan. “Veel mensen zitten bijvoorbeeld helemaal niet op medische gronden thuis, maar omdat ze problemen op het werk hebben.' In zo'n geval kan Compaan bemiddelen tussen werkgever en werknemer of, als dat niet helpt, een andere baan zoeken voor de betrokkene.

Maar ook het ziekteverzuim dat wel een medische oorzaak heeft, kan omlaag volgens Hannen. Hij denkt daarbij aan mensen die zitten te wachten op behandeling in een ziekenhuis. “Wij zoeken voor zo'n werknemer het ziekenhuis met de kortste wachttijd. Desnoods wijken we daarvoor uit naar Belgie of Duitsland.'

Werknemers sneller behandelen dan andere patienten is omstreden, maar volgens Hannen is daar bij de zorgbemiddeling zoals die Compaan voor ogen staat geen sprake van. “Compaan zal geen wachtlijsten omzeilen, we springen alleen creatiever om met de bestaande medische infrastructuur.

Wachtlijsten zijn vaak zeer lokaal van aard, op macroniveau zijn er helemaal geen wachtlijsten.'

Het voordeel dat met zorgbemiddeling te behalen valt, is groot. Werknemers die ziek of arbeidsongeschikt thuis zitten kosten werkgever en verzekeraar namelijk veel geld. Sinds de privatisering van de Ziektewet hebben werkgevers een doorbetalingsverplichting bij ziekte. Tegen dat risico hebben ze meestal een verzuimverzekering afgesloten bij een commerciele verzekeraar, die moet uitkeren zolang een werknemer ziek thuis zit. Hoe sneller die weer aan het werk gaat, hoe meer de verzekeraar dus bespaart.

En besparen is hard nodig, zegt Hannen, want verzuimverzekeringen zijn voor verzekeraars verliesgevend. “We hebben de premies al moeten verhogen en volgend jaar zal dat waarschijnlijk opnieuw gebeuren.' Een deel van de premie hangt af van de schadelast die een werkgever in het verleden veroorzaakt heeft. Snelle reintegratie is dus ook voor hem lucratief, want behalve dat hij dan zijn werknemer weer terug heeft - en dus geen vervanger meer hoeft in te huren - gaat ook de verzekeringspremie omlaag.

Een vergelijkbaar scenario geldt voor langdurig zieke werknemers. Afgezien van het feit dat niemand graag in de WAO belandt, vormt een werknemer die dat wel overkomt ook een fikse kostenpost voor zijn baas. Door de invoering van premiedifferentiatie en marktwerking bij arbeidsongeschiktheid (Pemba) wordt de WAO-premie die een werkgever moet betalen verhoogd naarmate meer werknemers van zijn bedrijf in de WAO terecht komen. Pemba moet ervoor zorgen dat werkgevers meer moeite doen om te voorkomen dat hun personeel arbeidsongeschikt wordt. Dat verzekeraars daar, via een bedrijf als Compaan, maar wat graag bij helpen, komt omdat veel werkgevers voor het risico op een hogere WAO-premie een verzekering hebben afgesloten.

Zolang er geen werknemers in de WAO belanden gaat die premie niet omhoog en hoeft de verzekeraar niets uit te keren. “Werkgever, werknemer en verzekeraar zijn er kortom alledrie bij gebaat dat een zieke werknemer snel weer aan het werk gaat', aldus Hannen.

Als in 2001 naast de Ziektewet ook de WW en de WAO geprivatiseerd worden, wordt dat belang alleen maar groter. Werkgevers zijn straks niet meer verplicht aangesloten bij een van de bestaande uitvoeringsinstellingen voor de sociale zekerheid (uvi's) maar mogen hun uitvoerder zelf kiezen.

Bedrijven, bedrijfstakken en andere dienstverleners, zoals verzekeraars, kunnen ook een eigen uvi oprichten. Deze marktwerking in de sociale zekerheid moet ervoor zorgen dat werkgevers en uitkeringsinstanties nog meer werk gaan maken van reintegratie, de terugkeer van zieke werknemers in het arbeidsproces.

Aangezien dat geen bezigheid is waar verzekeraars zelf verstand van hebben, nemen ze liever bestaande uitvoeringsinstellingen in de arm. Hiermee lopen ze alvast vooruit op de verdere privatisering van de sociale zekerheid, waar ze graag een graantje van willen meepikken. Zo ging de Achmea-groep (Zilveren Kruis, Centraal Beheer) een alliantie aan met het Gak en maakte ING-dochter Nationale Nederlanden vorige week bekend met de uitvoeringsinstelling SFB in de joint venture `Keerpunt' te stappen.

Interpolis doet nu hetzelfde met de Stigas GUO Groep, waar de fuserende uvi's GUO en Cadans en de Arbodienst Stigas deel van uitmaken. Tel daar zorgverzekeraar CZ Groep en uitzendbureau Adecco bij op en je hebt Compaan Verzuimbeheersing, dat 1 november van start gaat. De onderneming, waar elke partner voor 25 procent in deelneemt, zal gevestigd worden in Tilburg, waar twee van haar broodheren (Interpolis en CZ Groep) eveneens hun thuisbasis hebben.

“Compaan wordt in de praktijk vooral een doorgeefluik', zegt Hannen. “De werkgever meldt een werknemer ziek en vervolgens gaat een heel raderwerk draaien, waarin elke partner zijn eigen taak heeft.' Interpolis keert uit op grond van de verzuimverzekering, Adecco zorgt voor vervangend personeel als de werkgever daar behoefte aan heeft, Stigas begint direct met verzuimbegeleiding en Arbo-zorg en de CZ Groep verzorgen zonodig zorgbemiddeling en handelen verder alle zaken af die met zorg en ziektekosten te maken hebben.

Het functioneren van zo'n netwerk staat of valt bij het snel uitwisselen van allerlei privacygevoelige gegevens. Zo zal de Arbodienst na het vaststellen van de oorzaak van het ziekteverzuim de gegevens van iemand die zorg nodig heeft moeten doorspelen aan de CZ Groep en Adecco krijgt via Compaan te horen wanneer een werknemer elders aan de slag wil.

“Ik verwacht geen problemen met privacy', aldus Hannen. De participanten van Compaan vonden het dan ook niet nodig om hun werkwijze apart te deponeren bij de Registratiekamer. “Ieder van ons heeft eigen gedragscodes en die gelden ook gewoon voor Compaan.'

De nauwe samenwerking waarop de formule van Compaan gebaseerd is, werkt alleen als een werkgever zaken doet met meerdere participanten van Compaan. Als hij bijvoorbeeld is aangesloten bij een andere Arbodienst dan Stigas, staat het raderwerk al snel stil. Hannen: “Een werkgever kan daarom alleen gebruikmaken van de diensten van Compaan als hij minimaal twee producten afneemt: een verzuimverzekering bij Interpolis en een Arbo-contract bij Stigas.'

Dat lijkt op gedwongen winkelnering, maar zo zou Hannen het liever niet willen noemen. “Geen enkele klant is verplicht met onze partners in zee te gaan.' Dat is echter wel de bedoeling.

Compaan is tevens bedoeld om klanten van de vier participerende ondernemingen bij elkaar onder te brengen. “Wij hopen met Compaan alledrie onze marktaandelen te vergroten.' Na de privatisering van de sociale zekerheid in 2001 voorziet Hannen een verdere krachtenbundeling. “Zodra werkgevers hun eigen uvi mogen kiezen, kan Compaan samen met uitvoerder GUO/Cadans een compleet dienstenpakket aanbieden.'

Hoe groter dat pakket, hoe beter, vindt Hannen. “Wat mij betreft zouden zich best nog nieuwe partners met een andere specialiteit bij Compaan mogen aansluiten. Ik denk bijvoorbeeld aan een bureau als ZVN Advies, dat arbeidsdeskundigen en medische specialisten in huis heeft, die Compaan goed kan gebruiken.'

Hannen is optimistisch over de toekomst van Compaan. Hij verwacht dat veel werkgevers gecharmeerd zullen zijn van de `eenloketformule'. “Werkgevers kiezen toch voor gemak. Ik verwacht dat Compaan voor Interpolis zo'n 50 tot 60 miljoen gulden omzetgroei zal opleveren.' Op de 150 miljoen die verzuimverzekeringen op dit moment opbrengen, betekent dat een groei van meer dan eenderde.

Hannen baseert die raming op de resultaten van een proef die de vier bedrijven die deelnemen in Compaan gedurende vier maanden hebben uitgevoerd. Plaatselijke Rabobanken, de belangrijkste verkoopkanalen van Rabo-dochter Interpolis en op termijn ook van Compaan hebben hiervoor eerder dit jaar 164 werkgevers met samen 2.400 werknemers gecontracteerd. Dit waren vooral werkgevers in het midden- en kleinbedrijf, de voornaamste doelgroep van Compaan.

De 70 zaken die de vier sindsdien gezamenlijk hebben afgehandeld, werden in zes van de tien gevallen met succes afgerond. “Het gemiddelde aantal bespaarde verzuimdagen was 51 dagen, oftewel tien volle werkweken', aldus Hannen. “Vooral zorgbemiddeling was erg succesvol. Zo zijn we erin geslaagd iemand die vijf tot zes maanden moest wachten op behandeling in het ziekenhuis binnen zes weken te laten opereren.'