Liefde zonder verrassingen

Frank, Daniel en Laurence zijn drie rommelige Engelse jongens met van die verwarde haren die je schattig zou kunnen vinden als hun slonzigheid niet zo bestudeerd was. Daniel is succesvol in iets onduidelijks in de muziekwereld omdat hij `de jaren zeventig weer heeft uitgevonden'. Maar aan de jeugdfoto's te beoordelen die moeten bewijzen dat ze al hun hele leven vrienden zijn, zijn de jaren zeventig voor hen nog nooit afgelopen.

De vervelende jaren zeventig wel te verstaan, de jaren zeventig van recessie, lamlendigheid, armoede en no future.

Martha - Meet Frank, Daniel and Laurence (in Nederland om onduidelijke redenen uitgebracht als Martha, Frank, Daniel and Laurence) van de Britse regisseur Nick Hamm is net zo slap en troosteloos als de levens die het schetst. Het had natuurlijk een scherpe zedenkomedie moeten zijn over vriendschap, trouw en liefde, met drie mannelijke hoofdpersonen waarmee iedereen zich wel kon identificeren, ook al waren het nog zulke losers. Nu zijn werkloze acteur Frank (Rufus Sewell), mislukte bridgeleraar Laurence (Joseph Fiennes) en neo-yuppie Daniel (Tom Hollander) plat als plakplaatjes en weet alleen Hollander iets van zijn personage te maken. Maar dat kan ook komen omdat Daniel met z'n kleurige kostuums nu eenmaal het geschakeerdste personage is.

De vertelling waarin de mooie blonde Martha de katalysator is van allerlei gevoelens van verliefdheid razernij, wanhoop en jaloezie leunt zwaar op een handvol scenario-slimmigheidjes en narratieve trucs. Als je die eenmaal doorziet (en met een beetje pech is dat al na een kwartier) dan biedt de film geen verrassingen meer.