Schotse bunker boezemt golfers geen angst meer in

Golfers slaan de bal steeds verder. De Old Course van St. Andrews, de oudste en beroemdste golfbaan in de wereld, wordt daarom aangepast aan de moderne tijd. 'Schande' roept de een, 'onvermijdelijk' meent de ander.

ST. ANDREWS, 12 OKT. De USGA in Amerika en de Royal & Ancient Golfclub of St. Andrews zijn wereldwijd de regelgevende instanties in golf. De Royal & Ancient zetelt in een monumentaal clubhuis aan de rand van de Old Course. De grote ramen bieden de eerbiedwaardige leden uitzicht op de Valley of Sin, een diepe kuil voor de green van de par-4 achttiende hole. In de ruim zeshonderd jaar dat er golf wordt gespeeld op de Old Course heeft de Valley of Sin heel wat slachtoffers gemaakt. Wie te veel risico nam met zijn tweede slag, werd genadeloos afgestraft.

Tijdens de Alfred Dunhill Cup werd deze week duidelijk dat de beruchte hindernis veel van zijn dreiging heeft verloren. De huidige generatie topgolfers slaat de bal zo ver dat er nauwelijks nog sprake is van een riskante tweede slag naar de green. John Daly en Tiger Woods zijn erkende long-hitters die de bal ruim over de driehonderd meter kunnen slaan.

Maar ook modale profgolfers overbruggen steeds grotere afstanden. Toen de Zuid-Koreaan Shin Yong-Jin, een onbekende grootheid in golf, deze week spotte met de Valley of Sin door zijn bal vanaf de tee in één keer op de 325 meter verder gelegen green te deponeren, keken de leden van de Royal & Ancient met afgrijzen toe.

De Old Course, de grand old lady onder de golfbanen, wordt steeds vaker in haar hemd gezet nu golfers vrolijk over bunkers en andere hindernissen slaan. Vorig jaar ondernam de Royal & Ancient al actie. Door het naar achteren plaatsen van een aantal afslagplaatsen werd de baan met een kleine tweehonderd meter verlengd. Een schande volgens velen. Van de Old Course, een monument tenslotte, moet je afblijven. “De golfbal vliegt te ver”, zegt Michael Bonnalack, hoogste man van de Royal & Ancient. “Bunkers en andere hindernissen zijn aangelegd om de spelers te dwingen strategisch te spelen en accuraat te zijn. Nu er door de technische ontwikkelingen steeds verder wordt geslagen, dreigt golf te veranderen. Om de Old Course uitdagend te houden moesten we ingrijpen.”

Aan het eind van de vorige eeuw toen veel van de huidige kampioensbanen werden aangelegd, sloegen golfers nog geen tweehonderd meter ver. Tegenwoordig komt een gemiddelde professional zeker tot 260 meter. Een meerderheid in de golfwereld is het er over eens dat het steeds verder slaan een bedreiging vormt voor de sport. Maar niet iedereen is voorstander van het keer op keer verlengen van oude banen. “Dat is een strijd die je altijd verliest”, meent Nick Price, winnaar van drie majors. “Hoe ver denk je dat er over vijf jaar geslagen wordt als de ontwikkelingen in golfmaterialen doorgaan? De Royal & Ancient en de USGA moeten grenzen stellen aan het materiaal.”

De vraag is of de USGA en de Royal & Ancient de strijd tegen de machtige golffabrikanten durven aangaan. In de verkoop van equipment gaan miljarden om. Grote merken als Calloway Golf, Taylor Made en PING spenderen jaarlijks tientallen miljoenen aan research en marketing. Met steeds grotere regelmaat verschijnen er nieuwe clubs op de markt met een oude belofte: verder en rechter. De wereldwijd vijftig miljoen golfers laten zich er graag door verleiden en zijn bereid veel geld te betalen voor die wonderclubs.

Een paar maanden geleden circuleerde het gerucht dat de USGA restricties zou aankondigen met betrekking tot het clubhoofd. Calloway Golf ging direct in de tegenaanval en plaatste paginagrote advertenties in een aantal landelijke dagbladen onder de kop: 'De USGA en your Big Bertha driver'. De boodschap was duidelijk: beste amateurgolfers, wij van Calloway Golf zullen alles doen om ervoor te zorgen dat de USGA de clubs waarmee jullie zo fijn spelen niet zullen afpakken.

De publiciteitsstunt had nog een andere lading. Als het tot beperkende maatregelen komt, leidt dat onherroepelijk tot een gang naar de rechter. Het gerucht bleek uiteindelijk een echt gerucht want de USGA kondigde geen restricties aan. Nick Price vindt dat de USGA en de Royal & Ancient zich niet moeten laten afschrikken door mogelijke, slepende en geldverslindende rechtszaken. “De grote fabrikanten verdienen vooral veel geld aan de amateurgolfers. Die moeten kunnen spelen waarmee ze willen, voor hen is golf moeilijk genoeg. Alleen op professioneel niveau moet er iets gedaan worden.

Michael Bonnalack zegt dat de Royal & Ancient alle mogelijkheden bestudeert om de balvlucht te beperken. Price meent dat haast geboden is. “Anders wint de technologie het van de tradities in golf. Zo ver mag het niet komen.”

Als de wind aan de Schotse Oostkust stevig blaast is en blijft de Old Course van St. Andrews een lastige golfbaan. In de negen partijen die gespeeld werden in de halve finale en de eindset van de Alfred Dunhill Cup slaagden slechts twee spelers erin onder de par-72 te scoren. Santiago Luna kwam in de halve finale tot 71 en zorgde daarmee voor de grote verrassing van het landentoernooi. De Spanjaard versloeg Tiger Woods. De nummer één van de wereld miste op de slothal een putt van een meter voor een play-off en kwam tot 72 slagen. Omdat Mark O'Meara verloor van José-Maria Olazabel (76-72) deed de winstpartij van John Daly (73) tegen Miquel-Angel Jimenez (75) er niet meer toe. In de finale trof Spanje titelverdediger Zuid-Afrika. Luna, de held van de ochtend, verloor nipt van Retief Goosen: 73-72. Ernie Els was de meerdere van José-Maria Olazabel: 75-77. David Frost maakte de Zuid-Afrikaanse overwinning compleet door Miquel-Angel Jimenez te verslaan 76-78.