Longo maakt Van Moorsel weer verdacht

BERG EN TERBLIJT, 12 OKT. Diana Ziliute houdt van Holland. In regen, wind en kou won de Litouwse wielrenster onlangs de Ladies Tour Beneden-Maas, in Limburg greep 's werelds beste eendagswielrenster zaterdag de wereldtitel op de weg, in koud en miezerig weer. “Nederland brengt me geluk.”

De kleine gestalte van de Oost-Europese - 55 kilo zwaar en 1.62 meter lang - was tijdens de persconferentie nog net zichtbaar achter een bos bloemen en een beeldje dat de mooiste overwinning uit haar carrière had opgeleverd. Terwijl zilveren medaillewinnares Leontien van Moorsel haar mooi gelakte nagels bewonderde en nummer drie Hanka Kupfernagel uitlegde dat ze in de sprint goed had gegokt door het wiel van Van Moorsel te kiezen, staarde de 22-jarige Ziliute in het niets en slaakte ze een diepe zucht van geluk. In vloeiend Italiaans - Ziliuta rijdt al drie jaar voor het Italiaanse Acca due o lorena en woont in de buurt van Venetië - bracht ze haar gevoel onder woorden. In de regenboogtrui genoot ze van elke seconde.

Jeannie Longo voerde een kopgroep aan tijdens de laatste beklimming van de Cauberg. “Niemand wilde als eerste de Cauberg op”, zei Longo direct na de wedstrijd terwijl haar vingers onophoudelijk met een elastiek speelden, “dus ben ik maar voorop gaan rijden. Maar ik wist dat ik kansloos was. Ik heb toch niet de snelheid om te demarreren.” In de eindsprint was Ziliute, die aanvankelijk de slag had gemist, de snelste, Longo eindigde als negende en laatste van de groep.

Van Moorsel zou zich zaterdag in dienst stellen van Elsbeth Vink, een collega uit haar privéploeg. Maar ze had al snel in de gaten dat Vink niet bij machte was om een hoofdrol te spelen. Van Moorsel vervolgt de weg naar de Olympische Spelen in Sydney bij voorkeur in een eigen commerciële ploeg, met een budget van circa 400.000 gulden per jaar, omdat ze zich daarin sinds haar rentree drie jaar geleden het prettigst voelt. “En als het tussen de oren goed zit, komen de prestaties.” Tot aan Sydney 2000 wil Van Moorsel eendagswedstrijden rijden en zal haar training zich nog meer op de baan afspelen. Aan etappekoersen zoals de Tour Féminin waagt ze zich niet meer.

Veel Nederlandse wielersupporters loeiden zaterdag als koeien. Elke keer als ze Jeannie Longo voorbij zagen komen, riepen ze 'boe'. “Dat deed me niks”, zei de Française na afloop. De afkeurende reacties waren het gevolg van de kritiek die Longo woensdag uitte op Van Moorsel, vlak nadat de Nederlandse wereldkampioene tijdrijden was geworden. Longo suggereerde dat Van Moorsel doping had gebruikt. Zaterdag verviel de olympisch kampioene in herhaling door een vraagteken te plaatsen bij het zilver van Van Moorsel in de wegwedstrijd. “De UCI voerde wel bloedcontroles uit in de wereldbekerwedstrijden (waaraan Van Moorsel dit seizoen niet deelnam, red.) en hier is dat niet gebeurd. Ik vind dat niet logisch.”

In de slotfase, zo beweerde Longo over haar medevluchtster, was Van Moorsel voor haar “gewoon een van de andere rensters”. Bij de tegenpartij lag dat anders. Van Moorsel: “Toen Longo in de laatste ronde versnelde op de Bemelerberg, dacht ik, 'ik ga nog liever dood dan dat ik haar laat gaan.” Op de verbale aanvallen van Longo reageerde Van Moorsel zaterdag afgemeten: “Ach, dat mens is gek. Ik wil er verder geen woorden aan vuil maken.”