Oorlogsmisdadigers

Ik werd onpasselijk door het artikel 'Niet gevolgd' van Geert van Asbeck en Petra de Koning (Z 26 sept.) over de oorlogsmisdadigers van onze tijd die door Nederland een veilige vluchtplaats worden aangeboden.

Hoe ver moet je als Nederlands staatsburger gaan in je tolerantie met de misdragingen van je overheid? Hoe kan een Wim Kok, zonder zich dood te schamen, premier zijn van een land dat al jaren tientallen oorlogsmisdadigers uit vele landen gastvrijheid blijkt te verlenen, zonder dat er wordt ingegrepen? En waar zijn de Kamerleden, die anders altijd bereid zijn om voor elke camera en microfoon hun mening te geven? Als overheidsdienaren de instroom van smerige oorlogsmisdadigers - die vervolgens woningen, huursubsidies en uitkeringen krijgen aangeboden - over hun kant laten gaan, dan zijn zij medeplichtig.

Volgend jaar verwacht Nederland zestigduizend asielzoekers; een middelgrote stad. Hoe kan van de Nederlanders nog coulance voor deze volksverhuizing worden verwacht, als je nu wel kan aannemen dat daar weer het nodige tuig tussen zal zitten dat er niet wordt uitgezeefd?